Λόγοι περί αγάπης

Λόγοι περί αγάπης

Εάν γαρ αγαπήσητε τους αγαπώντας υμάς, τίνα μισθόν έχετε; ουχί και οι τελώναι το αυτό ποιούσι; [Διότι, εάν αγαπήσετε εκείνους μόνο που σας αγαπούν, ποιά ανταμοιβή έχετε να περιμένετε από τον Θεόν; Μηπως και οι τελώνες δεν κάνουν το ίδιο;] ~ Κατά Ματθαίον 5,46 ~

 + Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος. Και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος. [Όποιος αγαπάει τον πατέρα του ή την μητέρα του περισσότερο από Εμένα, δεν είναι άξιος μαθητής Μου. Επίσης και εκείνος που αγαπάει τα παιδιά του περισσότερο από Μένα, ούτε αυτός είναι άξιος να λέγεται μαθητής Μου.] ~ Κατά Ματθαίον 10,37 ~ 

+ Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν. [Να αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτόν σου.] ~ Κατά Ματθαίον 22,39 ~ 

+ Και δια το πληθυνθήναι την ανομίαν ψυγήσεται η αγάπη των πολλών. [Και επειδή θα έχει πληθυνθεί η αμαρτία και η κακία, θα κρυώσει η αγάπη των πολλών προς τον Θεό και προς τους ανθρώπους.] ~ Κατά Ματθαίον 24,12 ~ 

+ Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου και εξ όλης της ισχύος σου. Αυτή πρώτη εντολή. Και δευτέρα ομοία, αύτη· αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Μείζων τούτων άλλη εντολή ουκ έστι. [Οφείλεις να αγαπάς Κύριο τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη την διάνοιά σου και με όλη σου την δύναμη, με ολόκληρη δηλαδή την ύπαρξή σου. Αυτή είναι η πρώτη εντολή. Και δευτέρα εντολή ομοία προς την πρώτη είναι αυτή: οφείλεις να αγαπάς τον πλησίον σου, όπως τον ευατόν σου. Άλλη μεγαλύτερη εντολή από τις δύο αυτές δεν υπάρχει.] ~ Κατά Μάρκον 12,30 ~

 + Εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς ηγάπησα υμάς ίνα και υμείς αγαπάτε αλλήλους. [Σας δίνω μια νέαν εντολή· να αγαπάτε με όλην σας την δύναμη ο ένας τον άλλον· όπως εγώ σας αγάπησα με πλήρη και τελεία αγάπη, έτσι και εσείς με την ίδια αγάπη πρέπει να αγαπάτε και να συνδέεστε μεταξύ σας.] ~ Κατά Ιωάννην 13,34 ~

 + Μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει, ίνα τις την ψυχήν αυτού θη υπέρ των φίλων αυτού. [Μεγαλύτερη αγάπη από αυτήν κανείς δεν έχει, ώστε να θυσιάσει κάποιος την ζωή του, για χάρη των φίλων του.] ~ Κατά Ιωάννην 15,13 ~

 + Ο μη αγαπών τον αδελφόν μένει εν τω θανάτω. 6 [Εκείνος που δεν αγαπά τον αδελφό του, μένει στην κατάσταση του πνευματικού θανάτου.] ~ Α’ Ιωάννου 3,14 ~ 

+ Εν τούτω εγνώκαμεν την αγάπην, ότι εκείνος υπέρ ημών την ψυχήν αυτού έθηκε. Και ημείς οφείλομεν υπέρ των αδελφών τας ψυχάς τιθέναι. [Μάθαμε τι είναι η αγάπη ως εξής: Με το ότι Εκείνος, ο Χριστός, θυσιάστηκε για μας. Επομένως οφείλουμε και εμείς να θυσιαζόμαστε για τους αδελφούς μας.] ~ Α’ Ιωάννου 3,16 ~ 

+ Τεκνία μου, μη αγαπώμεν λόγω μηδέ τη γλώσσα, αλλ’ εν έργω και αληθεία. [Αγαπημένα μου παιδιά, ας μη αγαπάμε με τα λόγια μόνο και με την γλώσσα, αλλά ας αγαπάμε με τα έργα της καλωσύνης και με την ειλικρίνεια που επιβάλλει ο Θεός.] ~ Α’ Ιωάννου 3,18 ~ 

+ Αγαπητοί, αγαπώμεν αλλήλους, ότι η αγάπη εκ του Θεού έστι, και πας ο αγαπών εκ του Θεού γεγέννηται και γινώσκει τον Θεόν. Ο μη αγαπών ουκ έγνω τον Θεόν, ότι ο Θεός αγάπη εστίν. [Εκείνος που δεν αγαπάει, δεν γνώρισε ποτέ τον Θεό, διότι ο Θεός είναι αγάπη και η πηγή της αγάπης. Αγαπητοί, ας αγαπάμε ο ένας τον άλλον, διότι η αγάπη προέρχεται εκ του Θεού, ο οποίος είναι αγάπη. Και καθένας που αγαπά με ειλικρίνεια τους άλλους, έχει αναγεννηθεί από τον Θεόν, ζει εν τω Θεώ και ως εκ τούτου γνωρίζει τον Θεό.] ~ Α’ Ιωάννου 4,8 ~ 

+ Ο Θεός αγάπη εστί, και ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ. [Ο Θεός είναι αγάπη και όποιος αγαπάει, έχει το Θεό μέσα του και ο Θεός είναι μαζί του.] ~ Α’ Ιωάννου 4,16 ~

 + Εάν τις είπη ότι αγαπώ τον Θεόν, και τον αδελφόν αυτού μισή, ψεύστης εστίν· ο γαρ μη αγαπών τον αδελφόν ον εώρακε, τον Θεόν ον ουχ εώρακε πως δύναται αγαπάν; [Εάν πει κάποιος, ότι αγαπώ τον Θεό και συγχρόνως μισεί τον αδελφό του, είναι ψεύτης. Διότι εκείνος που δεν αγαπά τον αδελφό του, τον οποίο βλέπει κάθε ημέρα, πως είναι δυνατόν να αγαπά τον Θεό, που ποτέ δεν Τον έχει δει.] ~ Α’ Ιωάννου 4,20 ~

 + Εν τούτω γινώσκομεν ότι αγαπώμεν τα τέκνα του Θεού, όταν τον Θεόν αγαπώμεν και τας εντολάς αυτού τηρώμεν. [Με τούτο εδώ το γεγονός γνωρίζουμε, ότι αγαπούμε ειλικρινώς τα τέκνα του Θεού, όταν αγαπούμε τον Θεό με όλη μας την δύναμη και αγωνιζόμαστε να τηρούμε τις εντολές Του.] ~ Α’ Ιωάννου 5,2 ~ 

+ Πας ο αγαπών εκ του Θεού γεγέννηται και γινώσκει τον Θεόν. Ο μη αγαπών ουκ έγνω τον Θεόν, ότι ο Θεός αγάπη εστίν. [Όποιος αγαπάει είναι αναγεννημένος από τον Θεό και γνωρίζει τον Θεό. Εκείνος που δεν αγαπάει, δεν γνώρισε τον Θεό, διότι ο Θεός είναι αγάπη.] ~ (Α’ Πέτρου 4,7-8 ~

 + Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν είμι. Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσωμαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα 7 εαυτίς, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία· πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. [Εάν υποθέσομε ότι ομιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων, ακόμη και των αγγέλων, δεν έχω όμως αγάπη, οι λόγοι μου ακούονται ως χάλκινος κώδωνας ή αλαλαγμός κυμβάλου. Και εάν έχω το χάρισμα της προφητείας και κατέχω όλα τα μυστήρια του Θεού και όλη τη γνώση, και εάν ακόμη έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ ακόμα και όρη, δεν έχω όμως αγάπη, δεν είμαι τίποτε. Και εάν διαθέσω τα υπάρχοντά μου στους πτωχούς, και εάν παραδώσω το σώμα μου για να καώ, δεν έχω όμως αγάπη, δεν ωφελούμαι σε τίποτε από αυτές τις θυσίες. Εκείνος που αγαπάει είναι μακρόθυμος και ανεκτικός, είναι καλοσυνάτος, ευργετικός και ωφέλιμος, δεν ζηλοφθονεί, δεν υπερηφανεύεται, δεν φέρεται με αλαζονεία και προπέτεια, δεν πράττει άσχημα, δεν ζητεί τα δικά του συμφέροντα, δεν ερεθίζεται από θυμό και οργή, δεν σκέπτεται ποτέ κακό κατά του πλησίον, ούτε λογαριάζει το κακό που έπαθε από αυτόν. Δεν χαίρεται όταν βλέπει να γίνεται αδικία, χαίρεται όμως όταν βλέπει την αλήθεια να επικρατεί. Η αγάπη τα πάντα ανέχεται, στα πάντα εμπιστεύεται, για πάντα ελπίζει, τα πάντα υπομένει. Η αγάπη ποτέ δεν εκπίπτει (αλλά μένει πάντοτε ισχυρή).] ~ Προς Κορινθίους Α’ 13,1-8 ~ 

+ Πάντα υμών εν αγάπη γενέσθω. [Όλα όσα κάνετε, ας γίνονται με αγάπη.] ~ Προς Κορινθίους Α’ 16,14 ~

 + Ο γαρ αγαπών τον έτερον νόμον πεπλήρωκε. Το γαρ ου μοιχεύσεις, ου φονεύσεις, ου κλέψεις, ουκ επιθυμήσεις, και ει τις ετέρα εντολή, εν τούτω τω λόγω ανακεφαλαιούται, εν τω, αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Η αγάπη τω πλησίον κακόν ουκ εργάζεται. Πλήρωμα ουν νόμου η αγάπη. [Διότι εκείνος που αγαπά τον άλλον έχει εκπληρώσει όλο τον Νόμο. Διότι οι εντολές του Θεού: ”Δεν θα μοιχεύσεις, δεν θα φονεύσεις, δεν θα κλέψεις, δεν θα ψευδομαρτυρήσεις, δεν θα επιθυμήσεις όσα ανήκουν στον πλησίον σου” και οποιαδήποτε άλλη εντολή του Θεού, συμπεριλαμβάνεται στην εντολή: ”Να αγαπήσεις τον πλησίον σου, όπως τον εαυτόν σου”. Η αγάπη δεν κάνει ποτέ κακό στον πλησίον. Η αγάπη είναι η τέλεια τήρηση του νόμου του Θεού.] ~ Προς Ρωμαίους 13,8-10 ~

 + Αγάπη αληθινή έχει εκείνος, που δεν ανέχεται να ακούει υπονοούμενα, ούτε φανερές κατηγορίες κατά του πλησίον. Εκείνος που απόκτησε την αγάπη, υπομένει ατάραχα τα λυπηρά και οδυνηρά που του προξενούν οι εχθροί του. ~ Όσιος Θαλάσσιος ~ + Οποιαδήποτε κατορθώματα και αν έχει κανείς, όλα είναι μάταια, αν δεν υπάρχει η αγάπη. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Μόνο εκείνος αγαπά αληθινά, ο οποίος επιθυμεί και επιδιώκει αυτά που συμφέρουν σ’ αυτόν που αγαπά, γιατί αν δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε και χιλιάδες φορές να λέει ότι αγαπά, είναι περισσότερο εχθρός, από όλους τους εχθρούς. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Το να σε επαινεί κάποιος σε όλα και για τα καλά σου και για τα κακά σου, αυτό δεν είναι γνώρισμα ανθρώπου που σε αγαπά, αλλά απατεώνος και είρωνος. Το να σε επαινεί όμως για τα καλά και να σε ελέγχει για τα σφάλματά σου, 8 αυτό είναι γνώρισμα ανθρώπου που σε αγαπά. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

 + Ο μεν ένας αγαπάει, επειδή τον αγαπάνε. Ο άλλος αγαπάει, επειδή τον τίμησαν. Ο άλλος πάλι, επειδή ο τάδε του φάνηκε χρήσιμος σε κάποια βιοτική υπόθεση. Δύσκολο είναι να βρεις κάποιον να αγαπάει τον άλλον ειλικρινά όπως πρέπει, μόνο και μόνο για το πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού. Οι περισσότεροι δυστυχώς άνθρωποι, συνδέονται μεταξύ τους φιλικά, για λόγους υλικού συμφέροντος. Μια αγάπη όμως με τέτοια ελατήρια, είναι χλιαρή και πρόσκαιρη. Με το παραμικρό πρόβλημα – υβριστικό λόγο, χρηματική ζημιά, ζήλεια, φιλοδοξία ή κάτι άλλο παρόμοιο – η αγάπη αυτή, που δεν έχει θεμέλιο πνευματικό, διαλύεται… Τέτοια είναι η φύση της αληθινής αγάπης: δεν μαραίνεται με το χρόνο, δεν μουντζουρώνεται με τις ποικίλες δυσκολίες, Παραμένει ζωντανή για πάντα! Μόνο η γνήσια αγάπη, η πνευματική, φέρνει καθαρή και ανόθευτη χαρά. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

 + Ποιά είναι η απόδειξη, ότι κάποιος έχει αγάπη; Όταν αγαπά, εκείνον που τον μισεί. Δεν βλέπετε αυτούς που κυριεύονται από έρωτα; Ενώ περιφρονούνται και επιβουλεύονται τόσο πολύ απ’ αυτούς που αγαπούν, παρόλα αυτά, αυτοί είναι προσηλωμένοι και καταφλέγονται και τους αγαπούν ακόμα περισσότερο. Τέτοια πρέπει να είναι η αγάπη μας, ακόμα και σε αυτούς που μας μισούν… ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Όποιος πραγματικά αγαπά, δεν μπορεί να μισήσει, ό,τι και αν γίνει. Αυτό λοιπόν είναι το μέγιστο αγαθό της αγάπης. Λέει όμως ο άλλος: Αυτούς που είναι εχθροί και πλανεμένοι, δεν πρέπει να τους μισούμε; Να μισούμε το δόγμα τους, αλλά όχι εκείνους. Όχι τον άνθρωπο, αλλά την κακή του πράξη να μισούμε, την διεφθαρμένη του προαίρεση. Διότι ο μεν άνθρωπος είναι έργο του Θεού, ενώ η πλάνη είναι έργο του Διαβόλου. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

 + Όταν έχουμε εντολή από το Θεό, να αγαπάμε τους εχθρούς μας και εμείς όμως μισούμε αυτούς που μας αγαπούν, ποιά τιμωρία μας αξίζει; ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

 + Όποιος αγαπά αυτόν που τον αγαπά, δεν κάνει κάτι σπουδαίο. Όταν όμως ευεργετεί αυτόν που τον μισεί, αυτός κυρίως είναι άξιος επαίνου και βραβείου. Να αγαπήσεις τον εχθρό σου. Διότι έτσι δεν ευεργετείς αυτόν, αλλά τον εαυτόν σου. Πώς; Δείχνοντας αγάπη στον εχθρό, κάνεις τον εαυτόν σου ίσο με τον Θεό! ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Το θέλημα του Θεού είναι το να αγκαλιάζουμε και να τους αγαπάμε όλους. Αν όμως τον τάδε αγαπάς και τον τάδε δεν αγαπάς, ακολουθείς το δικό σου θέλημα και όχι του Θεού. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Και θαύματα εάν κάνεις και νεκρούς εάν αναστήσεις και ο,τιδήποτε άλλο αν κατορθώσεις, δεν θα σε θαυμάσουν τόσο οι άπιστοι άνθρωποι, όπως θα σε θαυμάσουν, αν σε δουν πράο, ήρεμο και γλυκύ στους τρόπους. Διότι για τα θαύματα θα σε φθονήσουν, ενώ για την αγάπη που θα τους δείξεις, θα τους ελκύσεις κοντά σου και θα τους κάνεις να σε αγαπήσουν. Διότι τίποτε άλλο δεν μπορεί να ελκύσει κάποιον κοντά μας, όπως η αγάπη που του δείχνουμε… ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

 + Το κομμάτι της αγάπης που κρατάς για τον εαυτό σου, το αφαιρείς από την ολοκληρωτική αγάπη που πρέπει να έχεις για τους άλλους. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Η αγάπη είναι η μητέρα, η πηγή και η ρίζα όλων των αγαθών και η οποία συγκρατεί και ενισχύει όλη μας τη ζωή. Ας ακούσουμε τον Απόστολο Παύλο που λέει: ”Ο καρπός του Αγίου Πνεύματος είναι η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη…” (Γαλ. 5,22). Πρόσεχε την ακρίβεια των λέξεων και τη σειρά της διδασκαλίας. Έβαλε πρώτη την αγάπη και ύστερα ανάφερε τα άλλα. Φύτεψε το δέντρο και ύστερα έδειξε τον καρπό. Έβαλε τα θεμέλια και ύστερα πρόσθεσε την οικοδομή. Άρχισε από την πηγή και ύστερα έφθασε στους ποταμούς. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Από την ειλικρινή πίστη γεννιέται η αγάπη. Αυτός που πραγματικά πιστεύει στο Θεό, δεν εγκαταλείπει ποτέ την αγάπη. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Μαζί με την αγάπη του Θεού, έρχεται και η αγάπη στον πλησίον. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

 + Η αγάπη είναι η μεγαλύτερη αρετή, ποιό μεγάλη και από το μαρτύριο. Και να γιατί: Χωρίς το μαρτύριο, η αγάπη σώζει. Χωρίς την αγάπη, το μαρτύριο δεν ωφελεί σε τίποτε. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

 + Όπως το ένα σίδερο ακονίζει το άλλο σίδερο, έτσι και η συναναστροφή αυξάνει την αγάπη. Όταν τρίβεται μια πέτρα στην άλλη, παράγεται φωτιά. Πόσο μάλλον η ψυχή, που συνδέεται με άλλη ψυχή! ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Τίποτα δεν διατηρεί την αγάπη τόσο πολύ, όσο το να μην θυμόμαστε αυτούς που μας έβλαψαν. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

 + Η αγάπη αλλάζει θετικά την φύση των πραγμάτων. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Δεν υπάρχει πιο άχρηστος άνθρωπος από εκείνον, που δεν ξέρει να αγαπάει. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Τίποτε άλλο δεν φανερώνει, ότι κάποιος ακολουθεί το Χριστό και είναι μαθητής Του, όσο το να αγαπιέται με τους άλλους. Ο Χριστός ζητάει αγάπη, σε μεγάλη ένταση. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Αν επικρατούσε παντού η αγάπη, πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας! Αν όλοι έδιναν αγάπη και εισέπρατταν αγάπη, κανένας δεν θα αδικούσε σε τίποτε και οι φόνοι, φιλονικίες, πόλεμοι, επαναστάσεις, κλοπές, πλεονεξίες και όλα τα κακά θα εξαφανίζονταν. Ακόμα και το όνομα ”κακία” θα ήταν άγνωστο. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Με την αγάπη και ο αγριότερος από το θηρίο, γίνεται ημερότερος και από το πρόβατο… ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Το να προσφέρεις στους άλλους φαίνεται βαρύ, η αγάπη όμως το κάνει ελαφρύ. Το να παίρνεις από τους άλλους φαίνεται ευχάριστο, η αγάπη όμως το κάνει δυσάρεστο. Το να κακολογείς τους άλλους φαίνεται απολαυστικό, η αγάπη όμως το κάνει πικρό. Για την αγάπη η μεγαλύτερη απόλαυση είναι ο καλός λόγος και ο έπαινος όλων. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

 + Μη μου πεις λοιπόν, ότι «ο τάδε είναι δραπέτης και ληστής και κλέφτης και γεμάτος από άπειρα κακά», ή ότι είναι «φτωχός και παραπεταμένος και τιποτένιος και μηδαμινός», αλλά σκέψου ότι και γι’ αυτόν πέθανε ο Χριστός και φθάνει αυτό να σου δώσει αφορμή, να τον φροντίσεις με επιμέλεια… ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 10

 + Το Κύριό μας Ιησού Χριστό και Τον φτύνανε και Τον χτυπούσανε ελεεινοί υπηρέτες. Όχι μόνο δεν θεωρούσε ότι ντροπιάζεται, αλλά θεωρούσε αυτά ως καύχημα και τα αποκαλούσε δόξα. Και όταν εισήγαγε το ληστή και δολοφόνο μαζί Του στον Παράδεισο, πριν από κάθε άλλον και όταν συνομιλούσε με την πόρνη, δεν θεωρούσε ντροπιαστικό το πράγμα. Διότι η αγάπη, δεν κάνει και δεν νοιώθει ασχήμια. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Δεν αρκεί να λέμε ότι αγαπάμε, αλλά πρέπει και εμπράκτως να το αποδεικνύουμε. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Η αγάπη εξαφανίζει και εκδιώκει από τον άνθρωπο κάθε είδους αμαρτία. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~

 + Ο Θεός έδωσε σε κάθε περιοχή διαφορετικά προϊόντα, για να προσεγγίζουμε ο ένας τον άλλον, λόγω των αναγκών και να έρθει η αγάπη, με το να δίνουμε αυτά που μας περισσεύουν και να παίρνουμε αυτά που μας λείπουν. ~ Ιερός Χρυσόστομος ~ 

+ Αν σιωπάς, να σιωπάς από αγάπη. Αν μιλάς, να μιλάς από αγάπη. Αν διορθώνεις κάποιον, να τον διορθώνεις από αγάπη. Αν συγχωράς, να συγχωράς από αγάπη. Πρόσθεσε την αγάπη και τότε όλα ωφελούν. Αφαίρεσε την αγάπη και τότε τίποτε δεν ωφελεί… Στο βάθος της καρδιάς σου, να έχεις τη ρίζα της αγάπης. Από μια τέτοια ρίζα, μόνο καλό μπορεί να προέλθει. Αγάπα τον Θεό και κάνε ό,τι θέλεις! ~ Ιερός Αυγουστίνος ~

 + Η αγάπη είναι η ομορφιά της ψυχής. ~ Ιερός Αυγουστίνος ~ 

+ Το μέτρο της αγάπης, είναι να αγαπάς χωρίς μέτρο! Ο άνθρωπος όσο περισσότερο αγαπά, τόσο περισσότερο αξίζει… ~ Ιερός Αυγουστίνος ~ 

+ Αν μερικούς τους μισείς, και μερικούς ούτε τους αγαπάς ούτε τους μισείς, και μερικούς τους αγαπάς μέτρια ενώ άλλους πάρα πολύ, απ’ αυτή την ανισότητα μάθε ότι είσαι μακριά από την τέλεια αγάπη, η οποία διδάσκει να αγαπήσεις κάθε άνθρωπο εξίσου. ~ Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής ~

 + Δεν έχει ακόμη τέλεια αγάπη, ούτε βαθιά γνώση της Θείας Πρόνοιας, εκείνος που σε καιρό πειρασμού δεν κάνει υπομονή για όσα λυπηρά του συμβαίνουν, αλλά αποκόβεται από την αγάπη των πνευματικών αδελφών. Ούτε εκείνος που δεν καταφρονεί την δόξα, την εξουδένωση, τον πλούτο και την φτώχεια, την ηδονή και την λύπη, δεν απόκτησε ακόμη τέλεια αγάπη. Γιατί η τέλεια αγάπη δεν καταφρονεί μόνον αυτά, αλλά και την πρόσκαιρη ζωή και το θάνατο. ~ Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής ~ 

+ Αν εφαρμόζεις πράγματι την εντολή της αγάπης προς τον πλησίον, μην δείξεις ποτέ σ’ αυτόν πικρία για οποιοδήποτε πράγμα που σε λύπησε. Διαφορετικά είναι φανερό ότι προτιμάς τα πρόσκαιρα από την αγάπη και πολεμάς εναντίον του αδελφού σου. ~ Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής ~ 

+ Εκείνος που δεν αγαπά κάποιον, δεν σημαίνει ότι και τον μισεί οπωσδήποτε. Ούτε πάλι εκείνος που δεν μισεί, οπωσδήποτε αγαπά, αλλά μπορεί να είναι σε μια μέση κατάσταση, ούτε να αγαπά, ούτε να μισεί. ~ Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής ~

 + Φρόντισε όσο μπορείς, να αγαπήσεις κάθε άνθρωπο. Αν αυτό δεν μπορείς να το κάνεις ακόμη, τουλάχιστον μην μισήσεις κανέναν. Αλλά ούτε και αυτό θα μπορέσεις να κάνεις αν δεν καταφρονήσεις τα πράγματα του κόσμου. ~ Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής ~ 

+ Όποιον αγαπά κανείς, αυτόν οπωσδήποτε φροντίζει και να υπηρετεί. Εάν 11 λοιπόν αγαπά κάποιος τον Θεό, οπωσδήποτε φροντίζει να κάνει εκείνα που Του είναι αρεστά. Εάν όμως αγαπά την σάρκα, φροντίζει τότε να κάνει εκείνα που ευχαριστούν αυτήν. ~ Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής ~

 + Όταν αγαπάμε, νομίζουμε ότι προσφέρουμε στους άλλους, ενώ στην πραγματικότητα προσφέρουμε πρώτα στον εαυτό μας. Η αγάπη χρειάζεται θυσίες. Να θυσιάζουμε ταπεινά κάτι δικό μας, που στην πραγματικότητα είναι του Θεού. Μην σε νοιάζει ποτέ αν σε αγαπούν. Σήμερα οι άνθρωποι ζητούν να τους αγαπήσουν και γι’ αυτό αποτυγχάνουν. Το σωστό είναι να μην ενδιαφέρεσαι αν σε αγαπούν, αλλά αν εσύ αγαπάς τον Χριστό και τους ανθρώπους. Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή. Εσύ μόνο ξεχείλιζε από αγάπη Χριστού προς όλους και τότε έρχεται μυστικά μια μεταβολή, μια αλλαγή σε όλο το σύνολο. Αυτό που σου λέω, είναι η καλύτερη ιεραποστολή. ~ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ~ 

+ Όποιος αγαπάει λίγο, δίνει λίγο. Όποιος αγαπάει περισσότερο, δίνει περισσότερο. Και όποιος αγαπάει πάρα πολύ, τι αντάξιο έχει να δώσει; Δίνει τον εαυτό του! ~ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ~

 + Όταν η αγάπη μας είναι εν Χριστώ, τότε θέλουμε εκείνο που επιθυμεί το πρόσωπο που αγαπάμε. ~ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ~ 

+ Είμαστε ευτυχισμένοι, όταν αγαπήσουμε όλους τους ανθρώπους μυστικά. Θα νιώθουμε τότε, ότι όλοι μας αγαπούν. Κανείς δεν μπορεί να φτάσει στον Θεό, αν δεν περάσει από τους ανθρώπους… Η αγάπη στον αδελφό, μας προετοιμάζει ν’ αγαπήσουμε περισσότερο τον Χριστό. Ας σκορπίζουμε σε όλους την αγάπη μας ανιδιοτελώς, αδιαφορώντας για τη στάση τους. Όταν έρθει μέσα μας η Χάρις του Θεού, δεν θα ενδιαφερόμαστε αν μας αγαπάνε ή όχι, αν μας μιλάνε με καλοσύνη. Θα νιώθουμε την ανάγκη εμείς να τους αγαπάμε όλους. Είναι εγωισμός να θέλουμε οι άλλοι να μας μιλάνε με καλοσύνη. Όταν αγαπάμε χωρίς να επιδιώκομε να μας αγαπάνε, θα μαζεύονται όλοι κοντά μας σαν τις μέλισσες. Αυτό ισχύει για όλους μας. ~ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ~ 

+ Αν δεν έχετε αγάπη στον Θεό και στον πλησίον θα σας βασανίσει ο σατανάς και θα σας φταίνε όλοι και όλα. ~ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ~

 + Ό,τι κάνουμε (προσευχή, συμβουλή, υπόδειξη), να το κάνουμε με αγάπη. Χωρίς την αγάπη η προσευχή δεν ωφελεί, η συμβουλή πληγώνει, η υπόδειξη βλάπτει και καταστρέφει τον άλλον που αισθάνεται αν τον αγαπάμε ή δεν τον αγαπάμε και αντιδρά αναλόγως. Αγάπη, αγάπη, αγάπη! Η αγάπη στον αδερφό μας προετοιμάζει ν’ αγαπήσουμε περισσότερο τον Χριστό. ~ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ~

 + Αυτός που αγαπά στέλνει καλή δύναμη στον συνάνθρωπό του… Όταν έχετε μεγάλη αγάπη και αυτή η αγάπη σας κινεί σε προσευχή, τότε τα κύματα της αγάπης σας πηγαίνουν και επηρεάζουν αυτόν για τον οποίο προσεύχεσθε, και δημιουργείτε γύρω του μια ασπίδα προστασίας και τον επηρεάζετε, τον οδηγείτε προς το αγαθό. Βλέποντας την προσπάθειά σας ο Θεός δίδει πλούσια την Χάρη Του και σ’ εσάς και σ’ εκείνον. Αλλά πρέπει να πεθάνουμε για τον εαυτό μας. Καταλάβατε; ~ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ~

 + Άμα αγαπήσεις με όλη τη δύναμη της καρδιάς σου τον Χριστό, όλα θα 12 είναι εύκολα. Και η υπακοή και η ταπείνωση. Τότε όλους θα τους αγαπάς αβίαστα και αυθόρμητα, με την ίδια του Χριστού αγάπη. Διότι δεν θα είσαι εσύ που αγαπάς, αλλά ο ίδιος ο Χριστός που θα κατέχει την καρδιά σου… ~ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ~

 + Η τελεία αγάπη είναι να πουλήσεις όλα σου τα πράγματα, να τα δώσεις ελεημοσύνη και να πας να βρεις αφέντη και να πουληθείς σκλάβος. Και όσα πάρεις, να τα δώσεις όλα. Να μην κρατήσεις τίποτα για σένα. Βαρύ σου φαίνεται; Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό; Κάνε το άλλο: Μη πουληθείς σκλάβος. Μόνο πούλησε τα πράγματά σου. Δώσε τα όλα ελεημοσύνη. Το κάνεις; Ακόμη βαρύ σου φαίνεται και αυτό; Ας έλθωμε παρακάτω: Δεν μπορείς να δώσεις όλα σου τα πράγματα; Δώσε τα μισά. Δώσε το ένα τρίτο, δώσε το ένα πέμπτο. Ακόμη βαρύ σου φαίνεται; Κάνε το άλλο: Δώσε το ένα δέκατο. Το κάνεις; Ακόμη βαρύ σου φαίνεται; Ας έλθωμε παρακάτω. Κάνε το άλλο: Μη πάρεις το ψωμί του αδελφού σου, μη πάρεις το εξωφόρι του. Μη τον κατατρέχεις. Μη τον τρως με την γλώσσα σου. Μήτε και αυτό το κάνεις; Ας έλθωμε παρακάτω. Κάνε το άλλο: Βρήκες τον αδελφό σου μέσα στην λάσπη και δεν θέλεις να τον βγάλεις; Καλά. Δεν θέλεις να του κάνεις καλό; Τουλάχιστον μη του κάνεις κακό. Άφησέ τον. Πώς θέλουμε να σωθούμε, αδελφοί μου, όταν τo ένα μας φαίνεται βαρύ και το άλλο βαρύ; Που να πάμε παρακάτω; Δεν έχουμε να κατεβούμε άλλο. Ο Θεός είναι εύσπλαγχνος. Ναι! Μα είναι και δίκαιος… Έχει και ράβδον σιδηράν. Λοιπόν, αν θέλουμε να σωθούμε, πρέπει να έχουμε την αγάπη στον Θεόν και στους αδελφούς μας. ~ Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ~

 + Εγώ έχω ψωμί να φάω, εσύ δεν έχεις· και σου δώσω κομμάτι και σένα, που δεν έχεις, τότε φανερώνω πως σ’ αγαπώ. Άμα φάω όλο το ψωμί και εσύ πεινάς, τί φανερώνω; Πως η αγάπη που έχω σε σένα είναι ψεύτικη. Έχω δύο ποτήρια κρασί να πιώ, εσύ δεν έχεις· και δώσω και σένα απ’ αυτό και πιείς, τότε φανερώνω πως σ’ αγαπώ. Άμα όμως δεν σου δώσω, είνε κάλπικη η αγάπη. Είσαι λυπημένος· πέθανε η μητέρα σου, ο πατέρας σου· και έρθω να σε παρηγορήσω, τότε είναι αληθινή η αγάπη μου. Άμα όμως εσύ κλαις και θρηνείς και εγώ τρώω, πίνω και χορεύω, ψεύτικη είναι η αγάπη μου. Το αγαπάς εκείνο το φτωχό παιδί; Αν το αγάπας, του παίρνεις ένα υποκάμισο που είναι γυμνό, να παρακαλά και εκείνο για την ψυχήν σου. Δεν είναι έτσι Χριστιανοί μου; Με ψεύτικη αγάπη, δεν πηγαίνουμε στον παράδεισο. ~ Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ~

 + Εάν κάποιος επιθυμεί και θέλει να διαπιστώσει την πραγματική αγάπη που έχει, ας το βεβαιωθεί με το εξής: Να παρατηρήσει εάν πενθεί με τα σφάλματα του πλησίον του και εάν χαίρεται για την πρόοδο και τα χαρίσματά του. ~ Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος ~

 + Αυτός που θέλει να μιλήσει για την αγάπη, είναι σαν να επιχειρεί να μιλήσει, για τον ίδιο το Θεό. ~ Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος ~ 

+ Η αρετή της αγάπης είναι ανώτερη από την αρετή της προσευχής, διότι η προσευχή είναι μία από τις επιμέρους αρετές, ενώ η αγάπη τις περικλείει όλες. ~ Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος ~ 

+ Όσο ποσό αγάπης λείπει, τόσο ποσό φόβου υπάρχει. ~ Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος ~ 13 

+ Δύο είναι τα γνωρίσματα της πραγματικής αγάπης: α) να λυπούμαστε και να αγωνιούμε, όταν βλάπτεται αυτός που αγαπάμε και β) να χαιρόμαστε και να αγωνιζόμαστε, για την ωφέλειά του. Αυτός που δεν συμπεριφέρεται έτσι, είναι φανερό, ότι δεν αγαπά τον αδελφό. ~ Μέγας Βασίλειος ~

 + Όπως ο Θεός μεταδίδει εξίσου σε όλους τους ανθρώπους το Φώς Του, έτσι και οι μιμητές του Θεού, ας ακτινοβολούν προς όλους κοινή και ισότιμη αγάπη. Και όπως τρέφουμε την ίδια φροντίδα και αγάπη προς όλα τα μέλη του σώματός μας, έτσι ακριβώς πρέπει να τρέφουμε την ίδια φροντίδα και αγάπη προς όλους τους ανθρώπους. ~ Μέγας Βασίλειος ~

 + Η υπερβολική αγάπη προς ένα πρόσωπο, φανερώνει μεγάλη έλλειψη αγάπης προς τους άλλους ανθρώπους. ~ Μέγας Βασίλειος ~ 

+ Η μεν κοσμική αγάπη προκαλείται δια των ματιών, ενώ η πνευματική αγάπη δια της πίστεως. ~ Μέγας Βασίλειος ~

 + Δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να κατακτήσει την τέλεια αγάπη, παρά μόνο εκείνος που απέβαλλε τον παλιό εαυτό του. ~ Μέγας Βασίλειος ~

 + Οι άνθρωποι πλάστηκαν, για να ζει ο ένας χάρη του άλλου. Διότι τίποτα δεν είναι τόσο χαρακτηριστικό της φύσεώς μας, όσο το να έχουμε κοινωνία ο ένας με τον άλλον, να χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον και να αγαπάμε ο ένας τον άλλον… ~ Μέγας Βασίλειος ~ 

+ Αυτός που αγαπά τον πλησίον του σαν τον εαυτόν του, δεν κατέχει τίποτε περισσότερο από τον πλησίον του. ~ Μέγας Βασίλειος ~ 

+ Ναι, να αγαπάς τον πλησίον σου, αλλά μέχρι το σημείο, που δεν θα ζημιώσεις την ψυχή σου. ~ Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ~ 

+ Έµαθα, πως η αγάπη ποικίλλει ως προς την έντασή της. Όποιος φοβάται τον Θεό, φοβάται να Τον λυπήσει µε κάτι, αυτός είναι ο πρώτος βαθµός αγάπης. Όποιος έχει το νου καθαρό από εµπαθείς λογισµούς, αυτό είναι ο δεύτερος βαθµός, µεγαλύτερος από τον πρώτο. Όποιος αισθητά έχει τη Χάρη στην ψυχή του, αυτός είναι ο τρίτος βαθµός της αγάπης, ο ακόµα µεγαλύτερος. Η τέταρτη βαθµίδα, η τέλεια αγάπη για τον Θεό είναι, όταν έχει κανείς τη Χάρη του Αγίου Πνεύµατος και στην ψυχή και στο σώµα. Αυτών των ανθρώπων αγιάζουν τα σώµατα και µετά τον θάνατο τους γίνονται Άγια Λείψανα. ~ Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης ~ 

+ Από την αγάπη προς τον αδελφό έρχεται η Χάρις και δια της αγάπης προς τον αδελφό φυλάγεται. Εάν όμως δεν αγαπούμε τον αδελφό, τότε και η αγάπη του Θεού δεν έρχεται στην ψυχή, ένεκα της κατακρίσεως ή του μίσους προς τον αδελφό. ~ Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης ~ 

+ Δεν υπάρχει τίποτα πολυτιμότερο στον κόσμο, από την αγάπη του Θεού και του πλησίον. Σ’ αυτά βρίσκει η ψυχή χαρά και ανάπαυση. ~ Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης ~ 

+ Όσο μεγαλύτερη είναι η αγάπη, τόσο μεγαλύτερη είναι η οδύνη της ψυχής. Όσο πληρέστερη είναι η αγάπη, τόσο πληρέστερη είναι η γνώση. Όσο φλογότερη είναι η αγάπη, τόσο εμπυρώτερη είναι η προσευχή. Και όσο τελειότερη είναι η αγάπη, τόσο αγιότερος είναι ο βίος. ~ Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης ~

 + Γνώρισμα της αληθινής και δυνατής αγάπης είναι, το να μην θέλει κανείς να σώσει μόνο τον εαυτόν του, αλλά και όλους τους αδελφούς. ~ Άγιος Πολύκαρπος ~ 

+ Ο Κύριος παίρνει την αγάπη μας και την μεταβάλλει σε Θείο έρωτα. Ο διάβολος παίρνει την αγάπη μας και την μεταβάλλει σε σαρκικό έρωτα. Θέλει πολύ προσοχή, για να μην παγιδευτείτε από τον πονηρό. Προσέχετε το αίσθημα της αγάπης, γιατί όταν η καρδιά δεν θερμαίνεται από καθαρή προσευχή, η αγάπη κινδυνεύει να γίνει σαρκική και αφύσικη και να ”σκοτώσει” το νου. ~ Άγιος Νεκτάριος ~ 

+ Το μέτρο κατά το οποίο προσευχόμαστε καρδιακά, κατά το ανάλογο μέτρο έχουμε φτάσει και στην αληθινή αγάπη. Γιατί η (πνευματική) αγάπη, είναι καρπός της προσευχής. Η αγάπη αρχίζει από τη θέα της (κατά την προσευχή) και οδηγεί το νου αχόρταγα στον πόθο της, όταν ο άνθρωπος κάνει υπομονή στην προσευχή χωρίς αμέλεια – «ακηδία», οπότε μόνο προσεύχεται μέσα σε σιωπηλά ενθυμήματα της διάνοιας, με Θεϊκή πύρωση και θέρμη… ~ Άγιος Ισαάκ ο Σύρος ~ 

+ Όποιος έχει για τσακμάκι την πίστη στον Θεό και για ίσκα την ταπείνωση, ανάβει στην ψυχή του, τη φωτιά του Πνεύματος. Αυτή η φωτιά είναι η κατά Θεόν αγάπη. ~ Άγιος Ισαάκ ο Σύρος ~ 

+ Αγάπη σημαίνει την τέχνη του να δίνεις και όχι να παίρνεις, να κερδίζεις τη ζωή, δίνοντάς την για τους άλλους, να πέφτεις άπειρες φορές καθημερινά στην φωτιά για την αγάπη των ανθρώπων και όμως να μην χορταίνεις, απ’ αυτήν σου την προσφορά! ~ Άγιος Ισαάκ ο Σύρος ~ 

+ Ο αληθινός έρωτας για τον Θεό και η τέλεια αγάπη και στοργή προς τον πλησίον, εμπεριέχουν μέσα τους, τις πραγματοποιήσεις και των άλλων εντολών. Το παρουσιάζει αυτό και ο λόγος του Κυριου, που λέει γι’ αυτες: “Εν ταύταις ταις δυσίν εντολαίς, όλος ο νόμος κρέμαται και οι προφήται” δηλ. σ’ αυτές τις εντολές συνοψίζεται όλος ο Νόμος και οι Προφήτες. Αυτός λοιπόν που αποδέχεται τον Θεϊκό έρωτα και αγαπάει και ανέχεται τον πλησίον σαν τον εαυτόν του, αυτός θα αγαπήσει πάρα πολύ τους γονείς του και μετά τον Θεό, θα τους τιμήσει πάρα πολύ. Θα φυλάξει καθαρά, όχι μόνο τα χέρια του από συγγενικά αίματα και φόνους, αλλά και την γλώσσα του και τις σκέψεις τους, από μια τέτοια πράξη. Ούτε πρόκειται αυτός να κλέψει, γιατί κανένας δεν έγινε κλέφτης αυτού τον οποίο αγαπά και τον προστατεύει σαν τον εαυτόν του. Ούτε ξένο γάμο θα καταστρέψει, ούτε επίορκος θα γίνει, ούτε θα ψευδομαρτυρήσει εναντίον του πλησίον του. Γενικά δεν θα αρχίσει πρώτος να αδικεί τον πλησίον του… ~ Μέγας Φώτιος ~ 

+ Για να το καταλάβεις, αν έχεις αληθινή αγάπη, πρέπει να εξετάσεις αν αγαπάς όλους τους ανθρώπους εξίσου και αν όλους τους ανθρώπους τους θεωρείς καλύτερους από σένα. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

 + Πολλοί που μιλούν για αγάπη και ενότητα, οι ίδιοι δεν είναι ενωμένοι με τον Θεό, γιατί δεν Τον έχουν αγαπήσει, ούτε έχουν αγάπη αληθινή. Αγάπη αληθινή έχει εκείνος που έχει ορθή πίστη, ζει κοντά στον Θεό, είναι ενωμένος με τον Θεό και τότε ο Θεός ζωγραφίζεται στο πρόσωπό του και οι άλλοι βλέπουν στο πρόσωπό του τον Θεό. Η αληθινή αγάπη είναι αγκαλιασμένη με την ταπείνωση σαν 2 αδέλφια δίδυμα, πολύ αγαπημένα. Η αγάπη δεν χωρίζει από την ταπείνωση. Μέσα στην αγάπη βρίσκεις την ταπείνωση και μέσα στην ταπείνωση βρίσκεις την αγάπη. Αυτές οι 2 αρετές συγκινούν και κάμπτουν τον Θεό και ανεβάζουν το πλάσμα Του στον Ουρανό… ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 15 

+ Αν ένα παιδί κάνει μια ζημιά ή φερθεί άσχημα, η μάνα του αμέσως το συγχωρεί, γιατί είναι παιδί της. Έτσι και όταν αγαπάς τον πλησίον σου, με αγάπη μητρική, δικαιολογείς τις αδυναμίες του και δεν βλέπεις τα σφάλματά του· και αν τα δεις, τα συγχωρείς. Τότε η καρδιά σου πλημμυρίζει από αγάπη, γιατί γίνεσαι μιμητής του Χριστού, που μας ανέχεται όλους. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

 + Για να αγαπήσουμε κάποιον, πρέπει να βάλουμε στη θέση του, τον εαυτό μας. Αν είχαμε αυτήν την αγάπη, τότε θα ένοιωθε ο ένας τον άλλον αδελφό του. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Όποιος κουράζεται για τον πλησίον του από καθαρή αγάπη, ξεκουράζεται με την κούραση. Ενώ εκείνος που αγαπά τον εαυτό του και τεμπελιάζει, κουράζεται και με το να κάθεται. Γιατί από την ανάπαυση του άλλου, γεννιέται η ανάπαυση η δική μου. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Η επιθυμία να πίνετε το κύπελλο των θλίψεων των άλλων είναι η αγάπη… ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Δεν φθάνει να αγαπάει κανείς τον άλλον· πρέπει να τον αγαπάει περισσότερο από τον εαυτόν του. Η μάνα αγαπάει τα παιδιά της περισσότερο από τον εαυτόν της. Μένει νηστικιά, για να ταΐσει τα παιδιά της, αλλά νιώθει μεγαλύτερη ευχαρίστηση από εκείνα. Τα παιδάκια τρέφονται υλικά και η μητέρα πνευματικά. Εκείνα έχουν την υλική γεύση, ενώ αυτή έχει την πνευματική αγαλλίαση… Ο Χριστός συγκινείται, όταν αγαπάμε τον πλησίον μας πιο πολύ από τον εαυτό μας και μας γεμίζει με Θεία ευφροσύνη. Βλέπεις, Εκείνος δεν περιορίστηκε στο ”Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν”, αλλά θυσιάστηκε για τον άνθρωπο. Όποιος αγαπάει τον εαυτό του περισσότερο από τους άλλους, δεν ζει σύμφωνα με το πνεύμα του Ευαγγελίου. Και ο Χριστός, αν σκεφτόταν τον Εαυτό Του, θα καθόταν στον Ουρανό· δεν θα ερχόταν στην γη να ταλαιπωρηθεί, να Σταυρωθεί, για να μας σώσει. Σήμερα, λίγο – πολύ, στους περισσότερους υπάρχει φιλαυτία· δεν υπάρχει πνεύμα θυσίας. Έχει μπει το πνεύμα: «να μην πάθω εγώ κακό». ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Χρειάζεται μητρική αγάπη. Η μάνα αγαπάει τα παιδιά της περισσότερο από τον εαυτό της. Αυτήν την αγάπη αν αποκτήσει κανείς, αγαπάει όχι μόνο όσους τον αγαπούν, αλλά και εκείνους που τον βλάπτουν, γιατί όπως η μάνα όλα τα δικαιολογεί, έτσι και αυτός πάντα βρίσκει ελαφρυντικά για τους άλλους και ρίχνει το βάρος στον εαυτό του. Ακόμη και να τον κλέψουν, νιώθει τύψεις, αν πιάσουν τον κλέφτη και τον βάλουν στην φυλακή. «Εξαιτίας μου φυλακίστηκε, θα λέει. Αν έβρισκα τρόπο να του δώσω τα χρήματα που του χρειάζονταν, δεν θα έκλεβε και δεν θα ήταν τώρα στην φυλακή». Έτσι γίνεται μιμητής του Χριστού, που μας ανέχεται όλους. Όταν δηλ. υπάρχει πραγματική αγάπη και υπομονή, δικαιολογεί κανείς τον άλλον και μόνο τον εαυτόν του κατηγορεί. «Θεέ μου, εγώ είμαι ένοχος, λέει, μην με υπολογίζεις εμένα· πέταξέ με στην άκρη και βοήθησε τον άλλον». Αυτή είναι η σωστή τοποθέτηση, η οποία έχει και πολλή ταπείνωση και τότε δέχεται ο άνθρωπος πλούσια την Χάρη του Θεού. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

 + Το κομμάτι της αγάπης που κρατάς για τον εαυτό σου, το αφαιρείς από την ολοκληρωτική αγάπη, που πρέπει να έχεις για τους άλλους. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 16

 + Όσοι έχουν κοσμική αγάπη, μαλώνουν ποιός να αρπάξει περισσότερη αγάπη για τον εαυτόν τους. Όσοι όμως έχουν την πνευματική, την ακριβή αγάπη, μαλώνουν ποιός θα δώσει περισσότερη αγάπη στον άλλον. Αγαπούν χωρίς να σκέπτονται αν τους αγαπούν ή δεν τους αγαπούν οι άλλοι, ούτε ζητούν από τους άλλους να τους αγαπούν. Θέλουν όλο να δίνουν και να δίνονται, χωρίς να θέλουν να τους δίνουν και να τους δίνονται. Αυτοί οι άνθρωποι αγαπιούνται από όλους, αλλά πιο πολύ από τον Θεό, με τον Οποίο και συγγενεύουν. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Μέσα στον πόνο κρύβεται η περισσότερη αγάπη από την κανονική. Γιατί, όταν πονάς τον άλλον, τον αγαπάς λίγο παραπάνω. Αγάπη με πόνο είναι να σφίξεις στην αγκαλιά σου έναν αδελφό σου που έχει δαιμόνιο και το δαιμόνιο να φύγει. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Ανώτερη αγάπη έχει ο άνθρωπος που σηκώνει ταπεινά το σφάλμα του συνανθρώπου του, παρά εκείνος που σηκώνει τον βαρύ τουρβά του συνοδοιπόρου του. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Αν ο άλλος έχει φιλότιμο και εσύ του δείξεις πολλή αγάπη, τότε αλλοιώνεται με την καλή έννοια και προσπαθεί με κάθε τρόπο να σε ευχαριστήσει, να μην σε λυπήσει. Ο αναιδής όμως, αν του δείξεις πολλή αγάπη, γίνεται ακόμα πιο αναιδής, γιατί η πολλή αγάπη τους μεν φιλότιμους τους κάνει πιο φιλότιμους, ενώ τους αναιδείς, τους κάνει πιο αναιδείς. Οπότε, όταν δεις πως δεν βοηθάς με την αγάπη σου, την λιγοστεύεις με διάκριση ∙ αλλά και αυτό από αγάπη το κάνεις. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Κατ’ εμέ η αγάπη είναι τριών ειδών: α) η σαρκική αγάπη, που είναι γεμάτη πνευματικά μικρόβια β) η κοσμική αγάπη, που είναι φαινομενική, τυπική, υποκριτική, δίχως βάθος και γ) η πνευματική αγάπη, που είναι η αληθινή, η αγνή, αγάπη. Αυτή η αγάπη είναι αθάνατη· μένει εις αιώνας αιώνων. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

 + Η αγάπη η ανθρώπινη, είναι σαν να τρως ένα γλυκό που τελειώνει, ενώ η πνευματική επικοινωνία, η Θεία, είναι πολύ μεγάλο πράγμα… και διαρκείας. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Πολλοί μιλάμε για αγάπη, αλλά δεν γνωρίζουμε πόσων καρατίων είναι η αγάπη μας. Εάν ο Χριστός θελήσει να μας δοκιμάσει, για να γνωρίσουμε ο καθένας την αξία της αγάπης μας και μας πει: ”Παιδιά μου, ο Παράδεισος γέμισε πια και δεν έχω που να σας βάλω”, μερικοί από εμάς θα λέγαμε στο Χριστό με αναίδεια: ”Και γιατί, δεν μας το έλεγες αυτό νωρίτερα;”. Άλλοι θα έτρεχαν, για να χασομερήσουν, να προλάβουν και το ένα λεπτό, για να το διασκεδάσουν και δεν θα ήθελαν να ακούσουν για τον Χριστό. Τα φιλότιμα όμως παιδιά του Θεού, θα έλεγαν στο Χριστό με ευλάβεια: ”Μη στενοχωριέσαι (Κύριε) καθόλου για εμάς, αρκεί που γέμισε ο Παράδεισος. Αυτό μας δίνει τόσο μεγάλη χαρά, σαν να βρισκόμαστε και εμείς στον Παράδεισο!” και θα συνεχίσουν τους φιλότιμους πνευματικούς αγώνες με χαρά γι’ Αυτόν, που αγάπησαν. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

 + Όταν υπάρχει μόνο η σαρκική αγάπη, τότε, αν λ.χ. η γυναίκα μάθει ότι ο σύντροφός της κοίταξε κάποια άλλη, του πετάει βιτριόλι και τον τυφλώνει. Ενώ όταν υπάρχει η αγνή αγάπη, τον πονάει πιο πολύ και κοιτάζει με τρόπο πως να τον φέρει πάλι στον σωστό δρόμο. Έτσι έρχεται η Χάρη του Θεού… ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

 + Και η αγάπη χρειάζεται διάκριση. Αν κάποιος λ.χ. είναι γαστρίμαργος, δεν 17 πρέπει να του δίνεις συνέχεια νόστιμα φαγητά, γιατί αυτό θα τον βλάψει. Θα κάνεις νόστιμο φαγητό για έναν που έχει ανορεξία, για να μπορέσει να το φάει. Ή, αν κάποιος έχει ζάχαρο και του δίνεις γλυκά, αγάπη είναι αυτή; ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Και η αγάπη διάκριση θέλει. Να η μαϊμού από την υπερβολική αγάπη προς τα μαϊμουδάκια της τα σφίγγει γερά και στο τέλος τα πνίγει! ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

 + Πρέπει να προσέχουμε να μην σπαταλάμε την αγάπη μας και να μην δίνουμε την καρδιά μας εύκολα, γιατί πολλές φορές μερικοί εκμεταλλεύουνται την δική μας καρδιά και μας την κάνουν κιμά ή άλλοτε δεν μπορούν να μας καταλάβουν και μας παρεξηγούν. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Όταν βλέπω, ότι ο άλλος δεν βοηθιέται από το ενδιαφέρον μου, την καλοσύνη, την αγάπη και δεν τα εκτιμάει αυτά, αλλά εκμεταλλεύεται την αγάπη μου και μου φέρεται με αναίδεια, τραβιέμαι σιγά – σιγά, για να μην γίνει περισσότερο αναιδής και λέω ότι δεν έχω συγγένεια μαζί του. Και αναγκάζομαι να μην του φέρομαι με καλοσύνη. Κανονικά, όσο καλοσύνη σου δείχνουν, τόσο πρέπει να αλλοιώνεσαι, να διαλύεσαι, να λειώνεις. Παλιά τι είχε συμβεί με κάποιον. Στην αρχή, για να τον βοηθήσω, αναγκάστηκα να του πω μερικά Θεία γεγονότα που είχα ζήσει. Αντί όμως να πει: «Θεέ μου, πώς να Σε ευχαριστήσω γι’ αυτήν την παρηγοριά κ.λπ.» και να διαλυθεί, πήρε θάρρος και φερόταν με αναίδεια. Τότε κράτησα μια αυστηρή στάση. «Θα τον βοηθώ, είπα, από μακριά με την προσευχή». Αυτό το έκανα, όχι γιατί δεν τον αγαπούσα, αλλά γιατί αυτός ο τρόπος θα τον βοηθούσε. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

 + Αγάπη είναι να ακούσεις με πόνο την στενοχώρια του άλλου… Αγάπη είναι και ένα βλέμμα πονεμένο και ένας λόγος που θα πεις με πόνο στον άλλον, όταν αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία… Αγάπη είναι να συμμεριστείς τη λύπη του, να τον αναπαύσεις στη δυσκολία του… Αγάπη είναι να σηκώσεις έναν βαρύ λόγο που θα σου πει… Όλα αυτά βοηθούν περισσότερο, από τα πολλά λόγια και τις εξωτερικές εκδηλώσεις. Όταν πονάς εσωτερικά για τον άλλον, ο Θεός τον πληροφορεί για την αγάπη σου και την καταλαβαίνει, χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις. Όπως και όταν δεν εκδηλώνεται η κακία μας, αλλά είναι εσωτερική, πάλι ο άλλος την καταλαβαίνει. Βλέπεις και ο διάβολος, όταν παρουσιάζεται ως «άγγελος φωτός», φέρνει ταραχή, ενώ ο Άγγελος ο πραγματικός, φέρνει μια απαλή ανέκφραστη αγαλλίαση… ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Ας πούμε, ένας γεωργός έχει ένα σακκουλάκι σπόρο και τον σπέρνει. Μετά μαζεύει τον καρπό και γεμίζει μία μεγάλη σακκούλα. Αν σπείρει ύστερα τον καρπό που έχει στην σακκούλα, θα γεμίσει ένα σακκί. Και όταν μαζέψει πολύ σπόρο και τον σπείρει, θα γεμίσει ένα αμπάρι. Ενώ, αν κρατήσει τον σπόρο στο σακκουλάκι και δεν τον σπείρει, ο σπόρος θα σκουληκιάσει. Πρέπει να πετάξει τον σπόρο στην γή, για να φυτρώσει, να μεγαλώσει και να κάνει καρπό. Έτσι γίνεται και με την αγάπη. Για να αυξηθεί η αγάπη, πρέπει να την δώσεις. Όποιος όμως δεν δίνει, έστω και την λίγη αγάπη που έχει, είναι σαν να έχει ένα απλόχερο σπόρο, αλλά τον κρατάει και δεν τον σπέρνει. Αυτός είναι ο πονηρός δούλος που έκρυψε το τάλαντο. Ανάλογα με την αγάπη 18 που θα προσφέρεις, θα έχεις να λάβεις. Αν δεν δώσεις αγάπη, δεν θα λάβεις αγάπη. Βλέπεις η μάνα δίνει συνέχεια αγάπη στα παιδιά της, αλλά και συνέχεια παίρνει αγάπη από τα παιδιά της και συνέχεια αυξάνει η αγάπη της. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Η αγάπη μας προς τον Θεό, φέρνει την αγάπη προς τον πλησίον, διότι όποιος πλησιάζει στον Θεό, είναι πλησίον όλων των ανθρώπων, όπως και οι Άγιοι. Αλλά και στην αγάπη μας προς τον πλησίον, κρύβεται η μεγάλη αγάπη μας προς τον Θεό. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

 + Από το πόσο αγαπά κανείς τον πλησίον του, μπορεί να καταλάβει το πόσο αγαπά το Χριστό! Ας υποθέσουμε, ότι ένας φτωχός, πάει σε κάποιον και του ζητάει μια φανέλα και εκείνος του δίνει την καλύτερη που έχει. Απ’ αυτό φαίνεται, το πόσο πολύ αγαπάει τον Χριστό, αφού στον αδελφό που είχε ανάγκη, του έδωσε ό,τι καλύτερο είχε. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Αν έχεις κοπέλα και λες ότι την αγαπάς, για να δεις αν πραγματικά την αγαπάς, φαντάσου το πρόσωπο της καμμένο και παραμορφωμένο σε μια άμορφη και άσχημη μάζα. Αν βλέποντας το άσχημο πρόσωπο, συνεχίζεις να την αγαπάς το ίδιο, όπως πριν, τότε να είσαι σίγουρος ότι αληθινά την αγαπάς. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~ 

+ Βάλε δύο ανθρώπους που δεν έχουν αγάπη μεταξύ τους να καθίσουν ο ένας δίπλα στον άλλον και να μην μιλούν. Βάλε και δύο άλλους, που έχουν αγάπη μεταξύ τους να καθίσουν ο ένας δίπλα στον άλλον και να μην μιλούν και αυτοί. Πώς θα νιώθουν οι μεν και πώς θα νιώθουν οι δε; Οι πρώτοι δεν θα μιλούν και οι δεύτεροι δεν θα μιλούν. Όμως οι δεύτεροι και με την σιωπή θα «μιλούν», γιατί θα υπάρχει επικοινωνία μεταξύ τους. Αντίθετα οι πρώτοι, δεν θα μπορούν να επικοινωνήσουν, γιατί ανάμεσά τους θα υπάρχει μόνωση. Όταν δεν υπάρχει αγάπη, μπορεί δύο άνθρωποι να βρίσκονται κοντά, αλλά να είναι μακριά ο ένας από τον άλλον. ~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

 + Αγάπη είναι να βρω έναν λεπρό και να του δώσω ευχαρίστως το σώμα μου και να πάρω εγώ το δικό του! Αγάπη είναι να ταπεινώνεσαι, να υπηρετείς τον συνάνθρωπό σου και να επωμίζεσαι τα βάσανα και τα πάθη του, κατά το πρότυπο του Ιησού Χριστού, που σήκωσε πάνω στον Σταυρό Του, όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας και θυσιάστηκε γι’ αυτήν. ~ Όσιος Αγάθων ~ 

+ Όποιος έχει την αγάπη του Θεού: α) Δεν υπερηφανεύεται β) Δεν αποστρέφεται και δεν φθονεί κανέναν γ) Δεν κατηγορεί και δεν μισεί κανέναν δ) Δεν πολιτεύεται με δόλο και πονηριά ε) Δεν χαίρεται για τα σφάλματα των άλλων στ) Δεν διασύρει τον φταίχτη, αλλά συλλυπείται και τον βοηθά ζ) Δεν παραβλέπει τον αδελφό, που βρίσκεται σε κάποια ανάγκη η) Δεν θεωρεί κανέναν ξένο, αλλά όλους τους θεωρεί οικείους θ) Δεν παροξύνεται (δεν αντιδράει βία και δεν ξεσπάει) ι) Δεν θεωρεί κανέναν εχθρό, παρά μόνο τον διάβολο ια) Υπομένει τα πάντα και μακροθυμεί ιβ) Πολιτεύεται ενάρετα Μακάριος όποιος έχει αγάπη… Ο Κύριος θα τον δεχθεί κοντά Του και θα είναι μαζί Του. Όποιος δεν έχει την αγάπη του Θεού: α) Γίνεται οξύθυμος β) Κυριεύεται από το μίσος γ) Δεν συμπάσχει με τον αμαρτάνοντα δ) Δεν απλώνει το χέρι του στον πεσμένο καταγής και δεν στηρίζει αυτόν που κλονίζετα ε) Δεν συμβουλεύει τον φταίχτη στ) Είναι βλαμμένος στο μυαλό ζ) Είναι φίλος και όργανο του διαβόλου η) Είναι εφευρέτης κάθε πονηριάς 19 θ) Είναι αίτιος φιλονικείων και ύβρεων ι) Είναι σκεύος αλαζονείας ια) Πλανιέται σε όλα τα μονοπάτια της ζωής του και δεν ξέρει ότι βαδίζει μέσα στο σκοτάδι… ~ Άγιος Εφραίμ ο Σύρος ~ 

+ Άλλη είναι η φυσική αγάπη που έχει η ψυχή και άλλη εκείνη που έρχεται σ’ αυτή με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Η πρώτη κινείται όταν θέλουμε, ανάλογα με τη θέλησή μας και γι’ αυτό εύκολα λεηλατείται από τα πονηρά πνεύματα, όταν δεν κρατάμε με τη βία την αγαπητική μας προαίρεση. Η άλλη όμως, που δίνεται από το Άγιο Πνεύμα, διεγείρει τόσο πολύ την ψυχή προς την αγάπη του Θεού, ώστε όλα τα μέρη της ψυχής να προσκολλώνται με ανέκφραστο τρόπο στην αγαθότητα του θείου πόθου, με μια απέραντη απλότητα διαθέσεως. Γιατί τότε ο νους, γεμάτος από την πνευματική ενέργεια, σαν να κυοφορεί, αναβλύζει κάποια πηγή αγάπης και χαράς. ~ Άγιος Διάδοχος Φωτικής ~ 

+ Όταν αρχίσει κανείς να αισθάνεται πλουσιοπάροχα την αγάπη του Θεού, τότε αρχίζει να αγαπά με πνευματική αίσθηση και τον πλησίον. Αυτή είναι η αγάπη για την οποία μιλούν όλες οι Γραφές. Η κατά σάρκα φιλία πολύ εύκολα διαλύεται, όταν βρεθεί κάποια ασήμαντη αιτία, γιατί δεν είναι δεμένη με την πνευματική αίσθηση. Στον άνθρωπο όμως που στην ψυχή του ενεργεί ο Θεός και αν συμβεί κάποιος ερεθισμός, δεν λύνεται ο δεσμός της αγάπης. Γιατί με την θερμότητα της αγάπης του Θεού η ψυχή ξαναθερμαίνει τον εαυτό της στο καλό και γρήγορα ξαναφέρνει μέσα της την αγάπη του πλησίον με πολλή χαρά, ακόμη και αν έχει υβρισθεί ή ζημιωθεί υπερβολικά από αυτόν και με τη γλυκύτητα του Θεού, εξουδετερώνει την πικρία της φιλονικίας και της διαμάχης. ~ Άγιος Διάδοχος Φωτικής ~

 + Όριο και τέρμα της αγάπης είναι να αισθάνεται κανείς, ότι μεγαλώνει η αγάπη του προς εκείνους που τον βρίζουν. ~ Άγιος Διάδοχος Φωτικής ~ 

+ Όταν δεις δύο κακούς να έχουν αγάπη ο ένας προς τον άλλον, να γνωρίζεις ότι ο ένας βοηθεί στα κακά θελήματα του άλλου. ~ Άγιος Μάρκος ο Ασκητής ~ 

+ Όσο γνωρίζεις πιο καλά, τόσο αγαπάς πιο πολύ. Και όσο πιο πολύ αγαπάς, τόσο πιο πολύ γνωρίζεις. ~ Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς ~

 + Ο δρόμος του Χριστού είναι να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους και αυτούς που μας αγαπούν και αυτούς που μας μισούν. Να έχετε πραότητα και αν σας προσβάλλει ο άλλος, να μην θέλετε να τον εκδικηθείτε, αλλά να τον συγχωρείτε και να του δείχνετε καλοσύνη. Και με την αγάπη, που θα του δείξετε, θα τον υποχρεώσετε να σας ζητήσει συγγνώμη, εάν βέβαια είναι άνθρωπος με συνείδηση. Γιατί, παιδιά μου, από το καλό έρχεται καλό, από το κακό ποτέ δεν έρχεται καλοσύνη. Γι’ αυτό και εσείς, μην μαλώνετε με έναν άνθρωπο, που θα σας πειράξει, γιατί θα πληθύνει το κακό, αλλά δείξετέ του καλοσύνη, για να ηρεμήσει και να έχετε μισθό από τον Θεόν. «Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε» μας λέγει ο Χριστός. ~ Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης ~ 

+ Δεν μπορεί κανείς να βρει μεγαλύτερη αγάπη, από το να δίνει κάποιος τη ζωή του για τον πλησίον. Δηλαδή, αν κανείς ακούσει λυπηρό λόγο σε βάρος του από τον πλησίον και ενώ μπορεί και ο ίδιος να του πει παρόμοιο, αγωνιστεί και δεν μιλήσει. Ή αν αδικηθεί και σηκώσει την αδικία, χωρίς να την ανταποδώσει, αυτός είναι που προσφέρει τη ζωή του για τον πλησίον. ~ Όσιος Ποιμήν ~ 

+ Η μεγαλύτερη αγάπη είναι να ελεείς τον αδερφό σου ψυχικώς και να υπομένεις τους πειρασμούς και τις ιδιοτροπίες του. Η μεγαλύτερη αγάπη που θα δείξεις στον πλησίον σου, είναι να τον βοηθήσεις ψυχικώς. Εάν π.χ. κάποιος σφάλλει, εσύ εάν έχεις αγάπη, θα του πεις: ”Συγχώρεσέ με, αυτό που έκανες, δεν ήταν καλό. Φρόντισε να μην το ξανακάνεις”. Αυτή η αγάπη, μένει εις τον αιώνα… ~ Όσιος Άνθιμος της Χίου ~ 

+ Εκείνος που έχει την αγάπη του Θεού μέσα του, όλα τα καλά τα έχει: όταν τον βρίσουν, υπομένει. Όταν τον αδικούν, μακροθυμεί και το θέλημά του να του κόψουν, το δέχεται και δεν επιμένει στην γνώμη του, το οποίο είναι μεγάλο ελάττωμα. Και ό,τι και αν του κάνουν, να λέει μέσα του: εγώ ήρθα εδώ, να υβριστώ, να ονειδιστώ, αν υπομείνω τα πάντα, για να ακολουθήσω τον Χριστό. Είναι σαν να θυσιάζεται για την αγάπη του Χριστού. Έτσι ειρηνεύει η καρδιά του. Ενώ εκείνος που έχει επιθυμίες και θέλημα, αντιλέγει, θυμώνει, γογγύζει, δεν έχει υπομονή και όλο πέφτει. ~ Όσιος Άνθιμος της Χίου ~

 + Όπως ένα ποτήρι νερό δεν μπορεί να σβήσει τον αναμμένο φούρνο, εκτός και αν πέσει ραγδαία βροχή, έτσι και εκείνος που θα αποκτήσει το πυρ της αγάπης μέσα του, εύκολα δεν ψυχραίνεται από τους διάφορους πειραμούς, που θα του συμβούν. Αυτό το πυρ θα φέρει και τα δάκρυα και την κατάνυξη και θα λαμπρύνει και θα καθαρίσει την ψυχή. ~ Όσιος Άνθιμος της Χίου ~ 

+ Αν θέλεις να διδάξεις την αγάπη του Θεού, μη λες λόγια. Προσπάθησε να είσαι πάντα ευγενικός και αξιαγάπητος. ~ Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας ~ 

+ Η συμμετοχή στα καλά, επιδιώκεται εξίσου από όλους τους ανθρώπους. Το να θέλεις όμως να κοινωνήσεις στα θλιβερά, αυτό είναι γνώρισμα εκείνων που υπερισχύουν στην αγάπη. ~ Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης ~

 + Άνθρωπος που δεν είναι ταπεινός δεν μπορεί να αγαπήσει. Εάν έχουμε αγάπη μεταξύ μας, τότε είμαστε τέκνα Θεού. ~ Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης ~

 + Όταν ένα χαρακτήρα θέλεις να τον μεταβάλλεις, η δύναμη που τον μεταποιεί είναι η αγάπη. ~ Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής ~ 

+ Αγάπησε τον Ένα, για να σε αγαπήσουν όλοι. Θα σε αγαπούν όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά και αυτά τα άλογα ζώα, γιατί η Θεία Χάρη όταν βγαίνει έξω, ηλεκτρίζει και μαγνητίζει ότι βρει μπροστά της. Αλλά όχι μόνο θα σε αγαπούν, θα σε σέβονται κιόλας, γιατί στο πρόσωπο το δικό σου, θα εικονίζεται το αγνό παρθενικό πρόσωπο Εκείνου, που θα αγαπάς και θα λατρεύεις… ~ Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής ~ 

+ Με όλους να έχεις αγάπη και από όλους να βρίσκεσαι σε απόσταση. ~ Μέγας Αρσένιος ~ 

+ Εκεί που δεν υπάρχει η αγάπη βρίσκεται η κόλαση. Ο Κύριος σου δείχνει τη δυστυχία του άλλου, όταν σε κατηγορεί, για να δει πώς θα αντιδράσεις. Θα προσευχηθείς για τον πλησίον σου; Θα τον βοηθήσεις; Και με αυτό τον τρόπο σε καλεί να εκπαιδεύεσαι στην αγάπη και να την καλλιεργείς. Χωρίς θυσίες, δεν θα μάθετε να αγαπάτε. Ο Θεός δεν δέχεται κενά λόγια. Ο Θεός αγαπά τα έργα. Οι καλές πράξεις είναι η αγάπη. ~ Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός ~ 

+ Απόδειξη της αγάπης σου προς Αυτόν είναι η τήρηση των εντολών Του. Αρχή της αγάπης σου είναι η τελωνική ταπείνωση. Πλήρωμα της αγάπης σου είναι η νίκη κατά των δαιμονικών παθών και η κάθαρση της καρδιάς σου. 21 Αποτέλεσμα της αγάπης σου είναι η κατοίκηση στην καρδιά σου Εκείνου που είπε· «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται» (Ματθ. 5,8). ~ Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ ~

 + Αγάπα τον πλησίον σου, σαν τον εαυτόν σου. Γιατί αγαπώντας τον σαν τον εαυτόν σου, αγαπάς τον εαυτόν σου, ενώ μισώντας τον πλησίον σου, είναι σαν να μισείς την ίδια σου την ψυχή. ~ Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης ~

 + Όσο πιο αγνή είναι μια καρδιά, τόσο πιο μεγάλη και ανοιχτή είναι και βρίσκει ευκολότερο χώρο για να βάλει περισσότερους μέσα. Όσο πιο αμαρτωλή είναι, τόσο περισσότερο σφίγγεται, κλείνει και έτσι μόνο λίγους μπορεί να χωρέσει. ~ Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης ~

 + Γιατί δεν έχουμε αρκετή αγάπη μέσα μας; Επειδή αγαπάμε υπερβολικά την σάρκα μας και κοντά της κάθε σαρκικό, υλικό και επίγειο. ~ Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης ~

 + Είναι λοιπόν περίεργο που οι άνθρωποι δεν αγαπούν τους εχθρούς τους, όταν δεν ξέρουν να αγαπούν, ούτε τους φίλους τους; Είναι παράξενο να μην μπορεί να διαβάσει βιβλία το παιδί, που δεν έμαθε την αλφάβητο; Πώς μπορεί να αγαπήσει ο άνθρωπος τον απόμακρό του, όταν δεν μπορεί να αγαπήσει τον πλησίον του; ~ Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς ~ 

+ Η Αγάπη μας παρουσιάζει τον Θεό Πατερα. Η Σοφία μας παρουσιάζει τον Υιό και η Πνευματική Δύναμη μας παρουσιάζει το Άγιο Πνεύμα. Δηλαδή η αγάπη, είναι πάντα πρώτη και αποτελεί την αρχή. Απ’ αυτήν γεννιέται η αληθινή σοφία και η πνευματική δύναμη. Γι’ αυτό, κανένας δεν μπορεί να έχει αληθινή σοφία, χωρίς αγάπη, ούτε μπορεί να έχει πνευματική δύναμη, χωρίς αγάπη. Όποιος μέσα του έχει τον Πατέρα, αυτός συγχρόνως έχει μέσα του και τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Όποιος όμως δεν έχει μέσα του τον Πατέρα, δεν μπορεί να έχει ούτε τον Υιό, ούτε το Άγιο Πνεύμα. ~ Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς ~ 

+ Όταν στην καρδιά του ανθρώπου, μπαίνει η Θεία Αγάπη, τότε μαζί της έρχονται και όλα τα άλλα: σοφία, δύναμη, αγνότητα, ευσπλαχνία, δικαιοσύνη, ανδρεία, υπομονή, διόραση, γαλήνη, ευφροσύνη και κάθε άλλο αγαθό. Με το φωτισμό της αγάπης του Χριστού, οι αγροίκοι αποκτούν σοφία, οι δειλοί γίνονται μάρτυρες, οι άσωτοι άγιοι, οι φιλάργυροι ευεργέτες, οι βασιλείς και οι άρχοντες, μετατρέπονται σε δούλους του Θεού, τα λιοντάρια γίνονται αρνιά. Η θαυματουργική δύναμη της αγάπης του Χριστού, όχι μόνο δεν λιγόστεψε με την Ανάληψή Του στους ουρανούς, αλλά μάλλον αυξήθηκε, πολλαπλασιάστηκε πάρα πολύ. Οι άνθρωποι ξεχνούν, πως όταν αποκτούν Εκείνον (το Χριστό), αποκτούν και όλα τα αγαθά Του… ~ Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς ~ 

+ Αγάπη σημαίνει να θυσιάζεις τη ζωή σου για χάρη των φίλων σου και να μην κάνεις στους άλλους, ό,τι εσύ δεν θα ήθελες να σου κάνουν εκείνοι. ~ Όσιος Παϊσιος Βελιτσκόφσκυ ~

 + Όσο μειώνεται ο εγωισμός μας, τόσο φουντώνει η φλόγα της αγάπης μας στο Θεό και τον πλησίον. ~ Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος ~ 

+ Να τιμάς τον πλησίον σου σαν εικόνα του Θεού, αλλά να τον τιμάς μέσα στην ψυχή σου, αόρατα στους άλλους, φανερά μόνο στην συνείδησή σου. Η απόδοση τιμής ας είναι μυστική αλλά και ειλικρινής. ”Αφού κάνατε το καλό σ’ έναν από τους άσημους τούτους αδελφούς Μου, σε Εμένα το 22 κάνατε” (Ματθ. 25,40). Κράτησε στην μνήμη σου αυτά τα Ευαγγελικά λόγια και θα γίνεις ζηλωτής της αγάπης προς τον πλησίον και μ’ αυτήν την αγάπη, πλησιάζεις τον Θεό. ~ Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ ~

 + Η αγάπη γεννιέται: α) από την καθαρότητα της καρδιάς β) από την αγαθοσύνη της συνειδήσεως και γ) από την ειλικρίνεια της πίστεως. Η καθαρότητα της καρδιάς μολύνεται με την αποδοχή αμαρτωλών λογισμών, ιδιαίτερα πορνικών. Η αγαθοσύνη της συνειδήσεως, καταστρέφεται με την διάπραξη εκούσιων αμαρτημάτων. Και η πίστη αδυνατίζει, με την αυτοπεποίθηση, την ανειλικρίνεια και την φιλαυτία. ~ Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ ~

 + Είμαστε υποχρεωμένοι να αγαπούμε τους πάντες, αλλά δεν πρέπει να απαιτούμε να μας αγαπούν όλοι. ~ Άγιος Ανατόλιος της Όπτινα ~ 

+ Όποιος επιθυμεί να αποκτήσει την αγάπη, οφείλει να απορρίψει κάθε κακόβουλη και μη ειρηνική σκέψη, πόσο μάλλον οφείλει να απορρίψει κάθε ανάλογο λόγο ή έργο. Οφείλει να συγχωρέσει τους πάντες για όλες τις προσβολές που έχει δεχτεί, είτε δίκαιες είναι αυτές, είτε άδικες. ~ Όσιος Νίκων της Όπτινα ~ 

+ Όπου υπάρχει (πραγματική) αγάπη, εκεί υπάρχει και ταπεινοφροσύνη και όπου υπάρχει κακία, εκεί υπάρχει υπερηφάνεια. ~ Όσιος Νίκων της Όπτινα ~

 + Πρέπει να αγαπάτε κάθε άνθρωπο, βλέποντας σ’ αυτόν την εικόνα του Θεού, παρά τα ελαττώματά του. Δεν πρέπει να απομακρύνεστε με ψυχρότητα από τους ανθρώπους. ~ Όσιος Νίκων της Όπτινα ~ 

+ Πότε αγαπάμε πραγματικά έναν άνθρωπο; Όταν τον λυτρώνουμε από την αμαρτία του, από την κόλαση. Αυτή είναι η γνήσια αγάπη προς τον άνθρωπο. Απατά εαυτόν, όποιος νομίζει πως αγαπά τον άνθρωπο, ενώ εγκρίνει τις αμαρτίες του και αναπαύει τα πάθη του. Τότε αγαπά τον θάνατό του και όχι τον ίδιο. ~ Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ~

 + Θα ρωτήσει κάποιος: η αγάπη των γονέων προς τα τέκνα και η αγάπη του συζύγου προς την σύζυγο και η αγάπη του ανθρώπου προς την πατρίδα, δεν είναι και αυτά αγάπη; Τα ονομάζουμε βέβαια όλα αυτά αγάπη αλλά είναι άραγε έτσι; Όλα αυτά δεν έχουν ίχνος αγάπης εάν δεν είναι ο Χριστός η δύναμη εκείνη μέσα από την οποία αγαπάμε. Αν ο πατέρας δεν αγαπά τα τέκνα του με την αγάπη του Χριστού, αν δεν τα παιδαγωγεί στο αγαθό, αν δεν τα οδηγεί στον ίσιο δρόμο, αν δεν τα διδάσκει να σωθούν από την αμαρτία, παρά μονάχα τα χαϊδεύει και τα κολακεύει, τότε τα μισεί και τα φονεύει. Αν πάλι, ο σύζυγος αγαπά την σύζυγο μονάχα σαρκικά, γίνεται ο φονιάς της. Έτσι συμβαίνει με κάθε γήινη, σαρκική αγάπη. ~ Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ~ 

+ Αυτός που αγαπάει αληθινά τον Θεό, χάρη του Θεού αγαπάει και τον κάθε άνθρωπο, διότι γνωρίζει, ότι κάθε άνθρωπος είναι ”θεϊκός” και ο Θεός τον αγαπάει. ~ Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ ~ 

+ Η αγάπη, είναι δώρο του Θεού στην ταπεινοφροσύνη μας. ~ Όσιος Αμφιλόχιος του Ποτσάεφ ~ 

+ Εάν νηστεύετε, Κοινωνείτε, διαβάζετε και αγάπη δεν έχετε, όλα είναι μηδέν! Διότι ο Θεός είναι αγάπη… ~ Γέροντας Χριστόδουλος ο Κατουνακιώτης ~ 

+ Να ζητάς αγάπη από τον Κύριο. Μέσα στην αγάπη κρύβονται όλες οι 23 αρετές. ~ Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης ~ 

+ Η πνευματική αγάπη, η τέλεια αγάπη αποκτάται, όταν νικήσουμε όλα τα πάθη μας, είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος και διακρίνεται σε 4 κατηγορίες: α) η αγάπη προς το Θεό και λέγεται Θεογνωσία β) η αγάπη προς τον εαυτό μας και λέγεται αυτογνωσία γ) η αγάπη προς τον πλησίον μας και λέγεται αδελφογνωσία και δ) η αγάπη προς τον εχθρό μας και λέγεται αγαπογνωσία (η γνώση της αγάπης). Για να αποκτήσουμε την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, πρέπει: α) να έχουμε σπλάχνα οικτιρμών και συγχωρητική διάθεση απέναντι στον πλησίον και β) να του λέμε πάντα την αλήθεια και όχι ψέματα. ~ Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα ~

 + Αγαπώ τον εαυτόν μου, σημαίνει σώζω τον εαυτόν μου, σημαίνει ότι εφαρμόζω τις εντολές του Χριστού και ότι βρίσκομαι εν μετανοία. Εάν όμως δεν αγαπώ έτσι τον εαυτόν μου, τότε δεν μπορώ να αγαπήσω τον πλησίον μου πνευματικά και η αγάπη μου είναι σαρκική και συμφεροντολογική. ~ Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα ~

 + Αγάπη δεν είναι τι δίνεις, αλλά πως το δίνεις. Αγάπη δεν είναι το άπλωμα του χεριού μας, αλλά το δόσιμο της καρδιάς μας. Η αγάπη απαιτεί διάκριση και η διάκριση είναι τέχνη. Εάν δεν ξέρεις την τέχνη της αγάπης, δεν ξέρεις να αγαπάς. ~ Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας ~ 

+ Η μεγαλύτερη αγάπη είναι να θυσιαστείς για τον συνάνθρωπό σου, όπως έκανε ο Χριστός για εμάς. Αυτός που αγαπάει πραγματικά, αγωνίζεται για να απαλύνει τον πόνο και την δυσκολία του συνανθρώπου του. Εκ της καθαρότητας της καρδιάς αποκτάται η τελεία αγάπη. ~ Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας ~

 + Θέλεις να δεις αν αγαπάς το Θεό; Θα το δεις, από το πόσο αγαπάς τον πλησίον σου. Όχι να τον αγαπάς όταν σε αγαπά και σε βοηθάει, αλλά όταν ο πλησίον σου δεν σου φέρνεται καλά. Θέλεις να δεις αν έχεις αγάπη για τον πλησίον; Αν βλέπεις ότι έχεις την ανάγκη να προσευχηθείς γι’ αυτόν και δεν έχεις την τάση να τον κρίνεις, τότε έχεις πραγματική αγάπη γι’ αυτόν. ~ Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας ~

 + Στο πρόσωπο του κάθε ανθρώπου, βλέπω τον Χριστό. ~ Γέροντας Βησσαρίωνας ο Αγαθωνίτης ~

 + Όλους ν’ αγαπάς, αλλά και κανένα μην αγαπάς, δηλαδή με κανένα μην δένεται ο νους σου, εκτός του Χριστού μας… ~ Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης ~ 

+ Θέλεις να αγαπάς πολύ τους ανθρώπους; Αγάπησε πολύ τον Χριστό μας και θα δεις πόσο θα αγαπάς και τους ανθρώπους και ας μη τους βλέπεις. Αυτή η αγάπη, που είναι δηλαδή μέσα στην αγάπη του Χριστού μας, είναι η αληθινή και δυνατή. Αγάπησε πολύ τον Χριστό μας! ~ Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης ~

 + Η αγάπη που στερείται ταπείνωσης, είναι η σατανική αγάπη. Είναι το αγαπημένο ρούχο του διαβόλου. ~ Γέροντας Νίκων ο Νεοσκητιώτης ~

 + Όταν ο Χριστιανός αποκτήσει την αγάπη, έχει όλες τις αρετές. Η αγάπη είναι εκείνη που εκδιώκει από την ψυχή του ανθρώπου την αιτία όλων των παθών, που είναι η φιλαυτία. ~ Γέροντας Γεώργιος Καψάνης ~ 

+ Αυτός, που αγαπά τον πλησίον του με την αληθινή, τη σύμφωνη με το θέλημα του Θεού αγάπη, νοιώθει μέσα του απέραντη ειρήνη και χαρά. 24 Αυτός, που «αγαπά» με την ψεύτικη, την επιφανειακή, την υποκριτική, τη σαρκική, την φιλήδονη «αγάπη», νοιώθει μέσα του σύγχυση και ταραχή. Η αληθινή αγάπη είναι συνυφασμένη με πνεύμα ταπείνωσης, θυσίας και προσφοράς. Αυτός, που αγαπά σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, θυσιάζει τις επιθυμίες του και την ανάπαυσή του χάριν αυτού, που αγαπά. Η αγάπη, που δεν είναι σύμφωνη με το θέλημα του Θεού, συνδέεται με πνεύμα εγωισμού. Και αυτός, που έχει τέτοια «αγάπη», αντί να θυσιάζεται για τον άλλο, όλο ζητά να θυσιάζεται ο άλλος γι’ αυτόν. Η αγάπη προς τον εχθρό μας, κρύβει μεγάλη σοφία. Όταν ανταποδίδουμε καλό αντί κακού, γινόμαστε μιμητές του Χριστού. Τότε έρχεται και μας επισκιάζει η Χάρις του Αγίου Πνεύματος! Η αληθινή αγάπη φωτίζει με υπερφυσικό φως το πρόσωπο εκείνου που αγαπά. Το πρόσωπο εκείνου, ο οποίος μισεί, είναι συνωφρυωμένο και σκοτεινό. Η αληθινή αγάπη, δεν χαίρεται με τις συμφορές του πλησίον, ούτε λυπάται με τις επιτυχίες του. ~ Γέροντας Γερμανός ο Σταυροβουνιώτης ~

 + Η αγάπη μας προς τον Θεό και προς τους συνανθρώπους μας είναι αλληλένδετες. Δεν μπορεί να υπάρχει η μία, χωρίς να υπάρχει και η άλλη. Διαφορετικά, ούτε τον Θεό αγαπούμε αληθινά, ούτε τον πλησίον μας πραγματικά. ~ Γέροντας Γερμανός ο Σταυροβουνιώτης ~ 

+ Δεν υπάρχει αληθινή αγάπη, χωρίς το πνεύμα της θυσίας. Η αγάπη του Χριστού προς εμάς είναι αχώριστα συνδεδεμένη με τη Σταυρική Του θυσία. Σταυρός και Αγάπη πάνε αχώριστα μαζί. ~ Γέροντας Γερμανός ο Σταυροβουνιώτης ~ 

+ Τίποτε άλλο δεν μπορεί τόσο να βοηθήσει και να κατευνάσει τον θυμό και όλα τα πάθη, όσον η αγάπη προς τον Θεόν και προς όλους τους συνανθρώπους. Με την αγάπη ευκόλως νικάς, παρά με τους άλλους αγώνες. Με την αγάπη φτάνει κανείς σύντομα σε μεγάλα μέτρα και χωρίς να κοπιάσει πολύ κάνοντας πνευματικό αγώνα, διότι η αγάπη μετέχει σε όλα. ~ Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής ~ 

+ Και επειδή όλοι οι άνθρωποι δεν έχουμε ταπείνωση και αγάπη, γι’ αυτό αμαρτάνουμε. Αν είχαν όλοι οι άνθρωποι ταπείνωση και αγάπη, θα ζούσαν ως άγγελοι, δεν θα γινόταν στη γη κανένα κακό. Όλα τα κακά, όλες οι αμαρτίες, υπερηφάνειες, φθόνοι, φόνοι, πλεονεξίες, φιλαργυρίες, αδικίες, ψεύδη, συκοφαντίες, ασέλγειες, μοιχείες, πορνείες, αρσενοκοιτίες, όλα – όλα, προέρχονται από την έλλειψη της ταπεινοφροσύνης και της αγάπης. ~ Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος ~

 + Η τέλεια αγάπη, σαν καυστική φλόγα κατακαίει κάθε αισχρή επιθυμία. ~ Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος ~ 

+ Ο κόσμος είναι φτωχός σε αγάπη. Όλοι ψάχνουν την αγάπη, αλλά όταν τους πλησιάζει, δεν την αναγνωρίζουν γιατί ποτέ τους δεν την αισθάνθηκαν. Φτωχέ Κόσμε!!! ~ Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη ~

 + Αγαπώ με όλη μου την ψυχή κάποιον, θα πει προσεύχομαι γι’ αυτόν. Όποιος έχει την εμπειρία αυτή είναι στον παράδεισο. ~ Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη ~ 

+ Να αγαπήσεις τον άλλον χωρίς να τον κρίνεις, όπως σου τον παρουσιάζει και όπως τον αγαπά Εκείνος. Τότε, θα σε βοηθήσει ο Θεός και θα παραβλέψει τα δικά σου παραπτώματα. ~ Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη ~

 + Ο καθένας από μας πρέπει να έχει την αγάπη που έχει η μητέρα. Ακόμη 25 και αν τα παιδιά της επαναστατήσουν, τα αγαπά όλα. ~ Όσιος Σωφρόνιος του Έσσεξ ~ 

+ Όταν η ψυχή διδαχθεί την αγάπη από τον Κύριο, τότε θλίβεται για όλη την οικουμένη, για όλη την κτίση του Θεού και προσεύχεται, ώστε όλοι να μετανοήσουν και να δεχθούν τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Αν, όμως, η ψυχή χάσει τη Χάρη, φεύγει η αγάπη από αυτήν, γιατί χωρίς Χάρη Θεού, είναι αδύνατον να αγαπά κάποιος τους εχθρούς και τότε βγαίνουν από την καρδιά διαλογισμοί πονηροί, όπως λέει ο Κύριος (Ματθ. 15,19 και Μαρκ. 7, 21-22). ~ Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ ~ 

+ Αγάπη σημαίνει, να θυσιαστούμε για τον πλησίον μας. Μόνο τότε μπορούμε να αγαπήσουμε ειλικρινά τον πλησίον μας, αν καθαρίσουμε την καρδιά μας από τα επίγεια σχέδια και επιθυμίες. Διαφορετικά η αγάπη μας, άλλοτε θα προσκολλάται στο ένα και άλλοτε στο άλλο. Θα είναι η αγάπη μας παροδική, εφήμερη και κομματιασμένη. ~ Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσας ~

 + Σε έρευνα που έγινε στην Αμερική, χώρισαν σε 2 ομάδες κάποια άτομα. Στην μία ομάδα ανήκαν τα άτομα που αγαπάνε τα φυτά και στην άλλη ομάδα τα άτομα που ήταν αδιάφορα γι’ αυτά. Έδωσαν σε κάθε ομάδα να προσέχει κάποια λουλούδια. Το αποτέλεσμα ήταν, πως τα λουλούδια που έπαιρναν σκέψεις αγάπης, αναπτύχθηκαν περισσότερο από τα άλλα!… ~ Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσας ~

 + Διακρίνουμε την αγάπη σε 5 κατηγορίες: α) την πνευματική που είναι η άφθαρτη αγάπη προς το Θεό και τον πλησίον, είναι αιώνια και οδηγεί στην σωτηρία μας β) στην φυσική αγάπη, που είναι η αγάπη των γονέων προς τα παιδιά και το αντίστροφο, η οποία όταν είναι κατά Θεό σώζει γ) η αγάπη που γίνεται από υπερηφάνεια και κενοδοξία, όταν κάποιος αγαπά αυτούς που τον επαινούν και τον εγκωμιάζουν δ) στην συμφεροντολογική αγάπη, που είναι η αγάπη προς τον πλησίον από συμφέρον π.χ. χρήματα, εκδούλευση και ε) στην σαρκική αγάπη, που είναι η αγάπη προς τους ανθρώπους, χάρη της σωματικής απολαύσεως. Η πρώτη αγάπη είναι σωτήριος, η δεύτερη φυσική, δηλ. ούτε καλή ούτε κακή. Ενώ οι άλλες τρεις αγάπες, είναι εμπαθείς και οδηγούν στην αιώνια τιμωρία, εάν δεν μετανοήσει και δεν τις εγκατάλειψει ο Χριστιανός. ~ Γέροντας Κλέοπας Ηλίε ~ 

+ Η πνευματική αγάπη (η εν Χριστώ αγάπη) διακρίνεται σε 3 βαθμίδες: 1) το να αγαπάς τον πλησίον σου, όσο αγαπάς τον εαυτόν σου 2) το να αγαπάς τον πλησίον σου, περισσότερο από τον εαυτόν σου. Αυτή είναι η αγάπη προς τους εχθρούς σου (Ματθ. 5,44) και 3) είναι η αγάπη – θυσία για τους ανθρώπους (Ιωάννης 15,13). Μέχρι το μέτρο της αγάπης προς τους εχθρούς, είναι υποχρεωμένοι να φτάσουν, όσοι έχουν πόθο σωτηρίας. Ενώ στην 3η κατηγορία της αγάπης, φτάνουν πολύ λίγοι… ~ Γέροντας Αρσένιος Μπόκα ~

 + Μάταια κοπιάζουμε να εκτελούμε άλλες Χριστιανικές αρετές, εάν δεν έχουμε αδελφικές σχέσεις με τον αδερφό μας. ~ Γέροντας Αρσένιος Παπατσιώκ ~

 + Η αγάπη προς τους κατά σάρκα συγγενείς μας, να είναι ό,τι περισσεύει από ένα ποτήρι γεμάτο νερό. Το γεμάτο ποτήρι, είναι η αγάπη μας για τον Θεό. ~ Γέροντας Δομέτιος ο Ρουμάνος ~ 

+ Υπάρχει η καλή και η κακή αγάπη προς τον εαυτόν μας. 26 Η καλή αγάπη ταυτίζεται με την επιθυμία και τον αγώνα αποκτήσεως της αιώνιας ζωής, με την επιδίωξη δηλαδή της σωτηρίας της ψυχής, σύμφωνα με τη διδασκαλία του Κυρίου μας και της Εκκλησίας Του. Η κακή αγάπη προς τον εαυτό μας είναι η φιλαυτία, που επιδιώκει την εμπαθή ικανοποίηση των επιθυμιών μας, συχνά σε βάρος των συνανθρώπων μας και με παράβαση του Θείου νόμου. ~ Γέροντας Ευστράτιος Γκολοβάνσκι ~

 + Όποιος αγαπά ειλικρινά δεν κατακρίνει, δεν σιχαίνεται, δεν μισεί, ούτε πιστό, ούτε άπιστο, Η αγάπη ανοίγει δρόμους και χτίζει γέφυρες. ~ Μοναχός Μωϋσής ο Αγιορείτης ~ 

+ Με έξι τρόπους – βαθμίδες, καλλιεργείται, αυξάνεται και ολοκληρώνεται η αγάπη: α) Ο πρώτος βαθμός είναι η απλή βίωση ενός αγαπητικού αισθήματος, μια απλή κίνηση της καρδιάς, που δεν προχωράει όμως σε τίποτε άλλο. β) Ο δεύτερος βαθμός είναι η συμπαράσταση στον πλησίον με παρήγορα λόγια και καλές συμβουλές. γ) Ο τρίτος βαθμός είναι η υλική βοήθεια στην ανάγκη του, έστω και από το υστέρημά μας. δ) Ο τέταρτος βαθμός είναι η υπομονή και η ανεξικακία στις ύβρεις, στις συκοφαντίες, στις αδικίες και σε κάθε κακό που μας κάνει ο πλησίον. ε) Ο πέμπτος βαθμός είναι όχι μόνο η υπομονή, αλλά και η συγχώρηση εκείνου που μας βλάπτει και στ) ο έκτος βαθμός είναι η διπλή προσφορά στον πλησίον, προσφορά δηλαδή τόσο πνευματική όσο και υλική, που γίνεται, είτε με την παραδειγματικά ενάρετη ζωή μας, είτε με τους παρηγορητικούς και εποικοδομητικούς λόγους μας, είτε με την ελεημοσύνη και άλλες αγαθοεργίες. ~ Μοναχός Αγάπιος Λάνδος Κρήτης ~ 

+ Απο σατανική αγάπη γέμισε η κόλαση. Πορνεύει κανείς από αγάπη, όχι από μίσος. Η αγάπη έχει 15 βαθμους. Άλλη η αγάπη των γονέων στα παιδιά, άλλη η αγάπη του φίλου, άλλη η αγάπη του άντρα για τη γυναίκα και αντίθετα. Για να καταλάβετε καλύτερα: Έστω ότι υπάρχουν σε ένα ίδρυμα 30 παιδιά, τα μισά άρρωστα και τα άλλα μισά καλά. Έρχονται δύο πλούσιοι, να υιοθετήσουν αυτά τα παιδιά. Ο ένας πήρε μόνο τα ωραία και καλά παιδιά και ο άλλος πήρε όλα τα άρρωστα. Καταλαβαίνετε, ότι η αγάπη εδώ έχει δύο βαθμούς. Γι’ αυτό ο Θεός πληρώνει διαφορετικά. Εσύ πήρες τα άρρωστα, εγώ μόνο τα καλά. Ο Θεος πληρώνει διαφορετικά. Και εσύ και εγώ αγαπάμε. Αλλα εσύ αγαπάς περισσοτερο… ~ παπα – Στέφανος ο Σέρβος ο Καρουλιώτης ~

 + Να αγαπήσουμε τον πλησίον και θα αγαπήσουμε τον Χριστό. Να αγαπήσουμε αυτούς που μας προσβάλλουν, τους εχθρούς μας και θα μας ανοίξουν οι πύλες της χαράς και ο Αναστημένος Χριστός, θα ανταμώσει την ψυχή μας, που έχει Αναστηθεί στην αγάπη. Να, αυτό είναι! Μόνο αυτά τα λίγα περιμένει από εμάς ο Κύριος! Εδώ είναι ο παράδεισος! Εδώ είναι η Ανάσταση! Να αγαπήσουμε την αγάπη και θα ζήσουμε εν Χριστώ, που Αναστήθηκε μετά από το Πάθος και το θάνατο που υπέφερε από αγάπη για εμάς. ~ π. Νεκτάριος Βιτάλιος ~

 + Οι άνθρωποι νομίζουν, ότι πρέπει πρώτα να αγαπήσουν τον άνθρωπο και έπειτα τον Θεό. Και εγώ το έκανα αυτό, αλλά αυτό δεν χρησίμευσε σε τίποτε. 27 Όταν, αντίθετα, άρχισα να αγαπώ τον Θεό, πριν από όλα και περισσότερο από όλα, μέσα σ’ αυτήν την αγάπη βρήκα τον πλσίον μου και μέσα σ’ αυτήν την αγάπη του Θεού και οι εχθροί μου έγιναν φίλοι μου και πλάσματα του Θεού. ~ π. Ευσέβιος Βίττης ~ + Λέει η εντολή του Κυρίου: Να αγαπήσεις τον πλησίον σου, όσο αγαπάς τον εαυτόν σου. Αλλά εάν τον εαυτόν σου δεν τον αγαπάς, διότι τον κακοποιείς με οποιονδήποτε τρόπο (π.χ. καπνίζεις), τότε με ποιό κριτήριο, αφού καταστρέφεις τον εαυτόν σου, θα αγαπήσεις τον πλησίον σου; Άρα καταστρέφεις και την εντολή της αγάπης προς τον πλησίον. Και εάν καταστρέφεις την εντολή της αγάπης προς τον πλησίον που τον βλέπεις, τότε πως θα αντιληφτείς ότι προσβάλλεις τον Θεό που δεν Τον βλέπεις και λες ότι Τον αγαπάς; ~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος ~ 

+ Την αγάπη προς τον Χριστό πρέπει πρώτα να καλλιεργούμε και μετά έρχεται η αγάπη προς τον πλησίον. Αν εξορίσαμε ή αγνοήσαμε την αγάπη μας προς τον Χριστό, τότε η αγάπη μας προς τον πλησίον είναι μια ουτοπία… ~ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος ~

 + Όταν δεν αγαπάς τον Θεό παραπάνω από τον εαυτόν σου, δεν θα αγαπήσεις και τον πλησίον σου, όσο τον εαυτόν σου. Όταν δεν αγαπάς τον πλησίον σου, όσο τον εαυτόν σου, δεν θα αγαπάς και τον Θεό παραπάνω από τον εαυτόν σου. ~ π. Ιωήλ Γιαννακόπουλος ~ + Μόνο όταν αγαπάμε τον Θεό, η αγάπη μας προς τον άνθρωπο είναι αληθινή και έχει διάρκεια και εξέλιξη. Διαφορετικά, είναι εγωκεντρική. ~ π. Βαρνάβας Γιάγκου ~

 + Αν ο Χριστός είναι το αγαπημένο μας πρόσωπο, τότε όλοι οι άνθρωποι είναι αγαπημένα μας πρόσωπα. ~ π. Βαρνάβας Γιάγκου ~ + Αγάπη δεν είναι να κάνουμε στον άλλον ό,τι τον ευχαριστεί. ~ π. Βαρνάβας Γιάγκου ~

 + Αγάπη είναι να λησμονείς τον εαυτόν σου και να θυμάσαι τους άλλους. Να θυμάσαι ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι, για τους οποίους πρέπει να κοπιάσεις. Αγάπη χωρίς την αλήθεια είναι απάτη. ~ Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης ~ 

+ Νομίζω, ότι στην πραγματική αγάπη, χρειάζεται μια βαριοπούλα και ένα φτυάρι… Με την βαριοπούλα σπάμε τον εγωισμό μας και με το φτυάρι τον πετάμε μακρυά… ~ Είπε Γέρων ~

 + Στην Έσχατη Κρίση, δεν θα ρωτηθώ πόσες θρησκευτικές διαλέξεις παρακολούθησα, πόσες μετάνοιες έκανα κατά τη διάρκεια των προσευχών μου, πόσο αυστηρά νήστεψα… Μα θα ρωτηθώ: Έδωσα τροφή στους πεινασμένους, ρούχα στους γυμνούς, φρόντισα τους αρρώστους, επισκέφτηκα τους φυλακισμένους; ~ Κάλλιστος Ware ~

 + Όσοι δεν έχουν το Χριστό μέσα τους, δεν έχουν την δύναμη να αγαπήσουν πραγματικά. Γιατί ο Χριστός είναι ο αρχηγός της αγάπης. Κανένας άνθρωπος όταν αγαπά πραγματικά, δεν κατακρίνει, δεν ξεσκεπάζει, δεν αποκαλύπτει. Όταν αγαπάς το παιδί σου, βγαίνεις να μιλήσεις για τις ατασθαλίες και τις αταξίες του; Τις σκεπάζεις, μακροθυμείς και υπομένεις… Μην νομίσεις ποτέ, ότι θα μπορέσεις να αγαπήσεις τον Θεό, από τη στιγμή που στέλνεις τον άλλον στα δικαστήρια ή δεν έχεις καλημέρα με αυτόν. Γιατί αν δεν μπορείς να αγαπήσεις τον άνθρωπο, που τον βλέπεις, πως θα μπορέσεις να αγαπήσεις το Θεό, που δεν Τον βλέπεις; ~ Δημήτριος Παναγόπουλος ~ 

+ Αυτός που πραγματικά αγαπά δεν βασανίζει τον άλλον, αλλά βασανίζεται αυτός για τον άλλον. ~ Δημήτριος Παναγόπουλος ~

 + Όπου δεν υπάρχει ταπείνωση, δεν υπάρχει αγάπη. ~ Φώτης Κόντογλου ~ 

+ Δεν αγαπά πραγματικά, όποιος δεν αγαπά για πάντα. ~ Ευριπίδης ~ 

+ Αγάπη που δεν εκφράζεται την κατάλληλη στιγμή, μοιάζει σαν να είναι μίσος. ~ Σωκράτης ~

 + Αγάπα για να ζήσεις Ζήσε για ν’ αγαπάς ~ Διονύσιος Σολωμός ~ 

+ Δεν έχει σημασία πόσο μεγάλο είναι το σπίτι σου, αλλά πόσο κόσμο χωράει η καρδιά σου… ~ Ρέτση ~ 

+ Αγαπώ έναν άλλον άνθρωπο σημαίνει, τον βοηθώ να αγαπήσει τον Θεό…. ~ Κίργκενγκαρντ ~ 

+ Η αγάπη, είναι η μοναδική δύναμη, που έχει την ικανότητα να κάνει τον εχθρό φίλο. ~ Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ~

 + Όταν ξεχνάς ότι η ζωή είναι μια πράξη αγάπης, τότε θα έρθει μια μέρα που θα ανακαλύψεις ότι έχασες… ~ Γκραίη ~ 

+ Τα λάθη είναι μεγάλα, όπου η αγάπη είναι μικρή. ~ Ουγκώ ~ 

+ Μίλα ψιθυριστά, αν μου μιλάς γι’ αγάπη. ~ Σαίξπηρ ~ 

+ Όποιος δεν ξέρει να υποχωρεί, δεν ξέρει να αγαπά. ~ Σενέκας ~

 + Ίσως να μην μπορούμε να κάνουμε μεγάλα πράγματα σ’ αυτή τη γη. Αλλά σίγουρα μπορούμε να κάνουμε μικρά πράγματα με μεγάλη αγάπη. ~ Μητέρα Τερέζα ~ 

+ Όποιος αγαπά θα βρει πάντα ένα τρόπο. Όποιος δεν αγαπά, θα βρει πάντα μια δικαιολογία.

 + Το δέντρο ρίχνει τη σκιά του και σε αυτούς που το ραβδίζουν.

 + Μερικούς ανθρώπους πρέπει να τους αγαπάμε από μακριά, γιατί είναι σαν τους σκαντζόχοιρους, που αν τους αγκαλιάσουμε, θα πληγωθούμε… 

+ Μπορείς να δίνεις χωρίς αγάπη, αλλά δεν μπορείς να αγαπάς χωρίς να δίνεις. 

+ Αν σου αρέσει το λουλούδι το κόβεις. Αν το αγαπάς, το ποτίζεις κάθε μέρα. 

+ Έπρεπε να περάσουν χρόνια, για να καταλάβω, πως εκείνο το Α και το Ω που αναφέρει ο Χριστός για τον Εαυτόν Του, (εγώ είμαι το Α και το Ω, που αναφέρεται στην Αποκάλυψη), είναι η αρχή και το τέλος της λέξης: Αγαπώ… 

+ Όποιος δεν ξέρει να θυσιάζεται, δεν ξέρει και να αγαπά. 

+ Ο Κύριος δεν ενδιαφέρεται τόσο, για το πόσο σπουδαία είναι τα έργα μας, όσο για την αγάπη με την οποία γίνονται.

 + Δεν μπορούμε να αγαπήσουμε, αν πρώτα δεν μάθουμε να συγχωρούμε. Αγάπη και συγχώρεση πάντα μαζί βαδίζουν. Ο άνθρωπος συγχωρεί στον βαθμό που αγαπά… 

+ Όποιος αγαπάει το τριαντάφυλλο, αγαπάει και τα αγκάθια του.

 + Όποιοι αγαπιούνται συχνά συναντιούνται.

 + Όποιος με αγαπάει ξέρει που είναι το μάγουλό μου.

 + Καλύτερα μακριά και αγαπημένοι, παρά κοντά και μαλωμένοι. 

+ Κάλλιο λάχανα με γλύκα, παρά ζάχαρη με πίκρα. 

+ Υπάρχει αγάπη που μας ζημιώνει και μίσος που μας ωφελεί. 

+ Η δύναμη χωρίς την αγάπη σε κάνει επιθετικό. Η δικαιοσύνη χωρίς την αγάπη σε κάνει σκληρό. Η αλήθεια χωρίς την αγάπη σε κάνει αδιάκριτο. Η εξυπνάδα χωρίς την αγάπη σε κάνει πονηρό. Η ευγένεια χωρίς την αγάπη σε κάνει υποκριτή. Η περιουσία χωρίς την αγάπη σε κάνει τσιγκούνη. Η πίστη χωρίς την αγάπη σε κάνει φανατικό.

4) Ποιός έχει αγάπη;

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ρώτησε κάποτε το ακροατήριό του;

– Ποιός από εσάς έχει αγάπη;

– Εγώ, άγιε του Θεού, νομίζω ότι έχω αγάπη, του είπε κάποιος απλοϊκός.

– Πώς σε λένε και τι δουλειά κάνεις; τον ρώτησε ο Άγιος Κοσμάς.

– Κώστα με λένε και πρόβατα φυλάγω.

– Εσύ Κώστα φυλάγεις πρόβατα και εγώ ζυγίζω την αγάπη. Δεν μου λες;

Όταν έχω ένα ποτήρι κρασί και το πιώ όλο μόνος μου και σε σένα δεν

δώσω καθόλου, έχω τότε αγάπη;

– Όχι άγιε του Θεού, απάντησε ο απλοϊκός.

– Και όταν έχω ένα καρβέλι ψωμί και το φάω όλο μόνος μου και δεν σου

δώσω εσένα που πεινάς, έχω αγάπη; τον ξαναρώτησε ο Άγιος Κοσμάς.

– Όχι! Δεν έχεις.

– Εσύ λες, ότι έχεις πρόβατα. Έχεις ασφαλώς και γάλα. Από το γάλα, δίνεις σε κανέναν άλλον;

– Όχι! Δεν δίνω άγιε του Θεού.

– Έχεις τότε αγάπη;

– Όχι δεν έχω.

– Ε, τότε Κώστα με κοροϊδεύεις, όταν μου λες, ότι έχεις αγάπη και δεν

κάνεις τα έργα της αγάπης…

+++

5) Την πραγματική σου αγάπη, την πληροφορείται ο άλλος

Όποιος αγαπάει, πληροφορείται για την αγάπη του άλλου, αλλά και

πληροφορεί τον άλλον, για την αγάπη του. Καταλαβαίνει ο άλλος αν

υποκρίνεσαι ή αν τον αγαπάς πραγματικά, γιατί πάει σαν τηλεγράφημα η αγάπη. Αν κάνουμε λ.χ. μια επίσκεψη σ’ ένα ορφανοτροφείο, τα παιδιά αμέσως θα καταλάβουν με τι διάθεση πήγαμε.

Είχαν έρθει μια φορά στο Καλύβι να ζητήσουν τη γνώμη μου κάποιοι, που ήθελαν να κάνουν ένα ίδρυμα για εγκαταλελειμμένα παιδιά.

– Το κυριότερο από όλα, τους είπα, είναι να πονέσετε τα παιδιά αυτά σαν παιδιά σας και ακόμη περισσότερο. Αυτό είναι που θα πληροφορήσει τα παιδιά για την αγάπη σας. Αν δεν τα πονάτε, μην ξεκινάτε να κάνετε τίποτε.

Τότε ένας γιατρός, πολύ ευλαβής, είπε:

– Έχεις δίκαιο, Πάτερ. Κάποτε μια συντροφιά είχαμε επισκεφτεί για πρώτη φορά ένα ορφανοτροφείο και τα παιδιά κατάλαβαν την διάθεση του καθενός. ”Ο κύριος τάδε, είπαν, είναι περαστικός ο κύριος τάδε ήρθε να περάσει την ώρα του μαζί μας ο κύριος τάδε μας αγαπάει πραγματικά”. 

Βλέπετε πώς πληροφορεί η αγάπη; 

~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης ~

+++

6) Οι δύο υποτακτικοί

Ήταν ένας ασκητής που είχε δύο υποτακτικούς. Προσπαθούσε πολύ να τους ωφελήσει και να τους κάνει καλούς. Είχε, όμως, την ανησυχία αν όντως προχωρούν στην πνευματική ζωή, αν προοδεύουν και αν είναι έτοιμοι για την Βασιλεία του Θεού. Περίμενε ένα σημάδι από τον Θεό, αλλά δεν έπαιρνε καμία απάντηση.

Κάποια ημέρα θα γινόταν αγρυπνία στην Εκκλησία μιας άλλης σκήτης, που απείχε πολλές ώρες από την δική τους. Έπρεπε να γίνει πορεία μέσα στην έρημο. Έστειλε τους υποτακτικούς από το πρωί, ώστε να φτάσουν νωρίς, για να τακτοποιήσουν την Εκκλησία και ο Γέροντας θα πήγαινε το απόγευμα. Οι υποτακτικοί είχαν προχωρήσει αρκετά, όταν ξαφνικά άκουσαν βογγητά. Ήταν ένας άνθρωπος βαρειά τραυματισμένος και ζητούσε βοήθεια:

– Πάρτε με, σας παρακαλώ, τους έλεγε, γιατί εδώ είναι ερημιά, κανείς δεν περνάει, ποιος θα μπορέσει να με βοηθήσει; Εσείς είστε δυο. Σηκώστε με και οδηγήστε με στο πρώτο χωριό.

– Δεν μπορούμε! Του είπαν. Βιαζόμαστε για την αγρυπνία, έχουμε πάρει εντολή να ετοιμάσουμε.

– Πάρτε με σας παρακαλώ! Αν με αφήσετε, θα πεθάνω, θα με φάνε τα

θηρία.

– Δεν μπορούμε! Τι να κάνουμε, πρέπει να πάμε στο καθήκον μας. Και

έφυγαν.

Το απόγευμα ξεκίνησε ο Γέροντας για την αγρυπνία. Πέρασε από τον ίδιο δρόμο. Έφθασε και στο μέρος που ήταν ο τραυματισμένος. Τον βλέπει τον πλησιάζει και του λέει:

– Τι έπαθες άνθρωπε του Θεού; Τι έχεις; από πότε είσαι εδώ; Δεν σε είδε κανείς;

– Πέρασαν το πρωί δυο μοναχοί και τους παρακάλεσα να με βοηθήσουν, αλλά βιαζόταν να πάνε στην αγρυπνία.

– Θα σε πάρω εγώ μην ανησυχείς του λέει.

– Δεν μπορείς εσύ, είσαι γέροντας, δεν μπορείς να με σηκώσεις, αδύνατον!

– Όχι θα σε πάω! Δεν μπορώ να σε αφήσω!

Τον πήρε με μεγάλη δυσκολία και άρχισε να βαδίζει με το βάρος εκείνο

μέσα την άμμο πάρα πολύ δύσκολα. Ο ιδρώτας έτρεχε ποτάμι και

σκεπτόταν: «Έστω και σε τρεις μέρες θα φτάσω».

Καθώς όμως προχωρούσε, άρχισε να νιώθει το φορτίο του πιο ελαφρό, πιο ελαφρό και σε κάποια στιγμή αισθάνθηκε σαν να μην κρατάει τίποτα. Τότε γυρίζει πίσω να δει τι συμβαίνει και βλέπει με έκπληξη πάνω του έναν άγγελο.

Ο άγγελος του είπε:

– Με έστειλε ο Θεός να σε πληροφορήσω, ότι οι δύο υποτακτικοί σου δεν είναι άξιοι της Βασιλείας του Θεού, γιατί δεν έχουν αγάπη.

+++

7) Δοικιμασία αγάπης

Κάποτε ο αββάς Αγάθων ήρθε στην πόλη, για να πουλήσει διάφορα

αντικείμενα. Πλάϊ στο δρόμο βρίσκει έναν λεπρό.

Τον ρωτάει ο λεπρός:

– Πού πηγαίνεις;

– Στην πόλη να πουλήσω πράγματα.

– Δείξε αγάπη και πήγαινέ με εκεί.

Τον σήκωσε ο αββάς και τον έφερε στην πόλη.

Του λέει πάλι ο λεπρός:

– Αυτό πόσο το πούλησες;

– Τόσο, του απάντησε ο αββάς.

– Αγόρασέ με λιχουδιές, του είπε ο λεπρός.

Αυτό έγινε αρκετές φορές και ο αββάς του ικανοποιούσε την επιθυμία του.

Όταν ο αββάς πούλησε όλο το εμπόρευμα, του λέει ο λεπρός:

– Τώρα που φεύγεις, δείξε πάλι αγάπη και πήγαινέ με εκεί που με βρήκες.

Τον σήκωσε τότε ο αββάς και τον πήγε στον τόπο του.

Και του λέει τότε ο λεπρός:

– Αγάθων είσαι ευλογημένος από τον Κύριο στον ουρανό και στη γη.

Σήκωσε ο αββάς Αγάθων τα μάτια του και δεν είδε κανέναν!

Ο λεπρός ήταν άγγελος σταλμένος από τον Κύριο, που είχε έρθει για να δοκιμάσει την αγάπη του…

+++

8) Η δύναμη της αγάπης

Ήταν το καλοκαίρι του 1974.

Τα τουρκικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Κύπρο. Και σκορπούν το

θάνατο. Στην Μόρφου, συμβαίνει ένα συνταρακτικό γεγονός. Τούρκοι

στρατιώτες συλλαμβάνουν 15 Χριστιανούς.

Τους φέρνουν στην αυλή του σπιτιού ενός Ελληνοκυπρίου δασκάλου. Και τους καταδικάζουν σε θάνατο. Ετοιμάζουν τα όπλα. Και στρέφουν τους αιχμαλώτους (άνδρες, γυναίκες, μικρά παιδιά) στον τοίχο. Θρήνος, κλαυθμός, οδυρμός… Τραγικές στιγμές για τους μελλοθανάτους…

Περιμένουν μέσα σε κλίμα φόβου και αγωνίας τον Τούρκο αξιωματικό να έλθει και να διατάξει «πυρ»…

Στρέφουν τότε το νου τους και την καρδιά τους στην Ελπίδα των

Απελπισμένων. Και προσεύχονται όλοι τους θερμά για το τελευταίο τους ταξίδι και ιδιαίτερα ο δάσκαλος:

«Θεέ μου, συγχώρεσέ μας και δέξου μας κοντά Σου. Μνήσθητι ημών,

Κύριε, εν τη Βασιλεία Σου».

Ο Τούρκος αξιωματικός έρχεται.

Κοιτάζει τους στρατιώτες του με τα όπλα, κοιτάζει βλοσυρός και τους μελλοθάνατους. Ρίχνει μια ματιά προς τα πάνω. Μια κληματαριά απλώνεται και σκεπάζει την αυλή. Ζητάει ένα τσαμπί σταφύλι, για να παρατείνει έτσι σκόπιμα την αγωνία των αιχμαλώτων.

Παίρνει το τσαμπί. Μα, ενώ ετοιμάζεται να το φάει, ακούγεται δυνατή η φωνή του δασκάλου:

– Μην το φας! Προχτές το ράντισα με φάρμακο. Είναι ισχυρό δηλητήριο! Θα πεθάνεις!

Ο αξιωματικός μένει άναυδος. Και γεμάτος κατάπληξη ρωτάει:

– Καλά, αφού ξέρεις, ότι σε λίγο θα δώσω διαταγή να σας σκοτώσουν, γιατί δεν με άφησες, να το φάω και έτσι να με εκδικηθείς;

Του απάντησε ο δάσκαλος, με ειρήνη και γαλήνη:

– Είμαι Χριστιανός. Και τώρα που πρόκειται να φύγω από τον κόσμο αυτό και να παρουσιαστώ ενώπιον του Θεού, δεν θα ήθελα να βαρύνω την ψυχή μου με μια αμαρτία τόσο βαρειά…

Ο Τούρκος αξιωματικός συγκλονίζεται, για μια ακόμα φορά. Στρέφεται και λέει στους στρατιώτες του:

– Αν έβρισκα έναν τέτοιο Τούρκο, θα έδινα και τη ζωή μου ακόμα! Μαζέψτε τα όπλα και αφήστε τους ελεύθερους όλους!!!

Χρειάζονται σχόλια; Η δύναμη της Χριστιανικής αγάπης, είναι ισχυρότερη από τα όπλα. Τα νικάει όλα…!!!

+++

9) Αγαπώ σημαίνει θυσιάζομαι…

Θυμάμαι όταν ήμουν πρωτοετής φοιτητής: Ήμουν στο χειρουργικό τμήμα και είχαμε ένα νεαρό παιδί που πέθαινε από ένα τεράστιο απόστημα στο πόδι. Τον είχαν βάλει σε ξεχωριστό δωμάτιο λόγω της φριχτής μυρωδιάς.

Τον επισκέφτηκα μαζί με την προϊσταμένη. Ο νέος, ήταν κάπου 16-17

ετών, γύρισε προς την μεσόκοπη γυναίκα και της είπε:

– Προϊσταμένη, θα πεθάνω πριν από το επισκεπτήριο. Δεν θα προλάβω να αποχαιρετήσω τη μητέρα μου και να με φιλήσει πριν πεθάνω. Φίλησέ με εσύ αντί γι’ αυτήν.

Η προϊσταμένη έκανε βήματα πίσω και είπε:

– Δεν μας επιτρέπεται να φιλάμε τους ασθενείς» και βγήκε από το

δωμάτιο…

Εγώ τον πλησίασα και του είπα:

– Δεν είμαι μητέρα, αλλά μπορώ να είμαι αδελφός σου και τον φίλησα.

Τον αποχαιρέτησα και βγήκα από το δωμάτιο. Εκεί στεκόταν η προϊσταμένη και έκλαιγε.

– Ήταν λάθος μου είπε, λάθος μου, αλλά η μυρωδιά ήταν τέτοια που μου ήρθε εμετός, δεν μπορούσα να τον φιλήσω, όπως μου το ζήτησε για να πεθάνει εν ειρήνη.

Καταλαβαίνετε πού βρίσκεται η αγάπη; Αν η γυναίκα αυτή είχε μπορέσει εκείνη τη στιγμή να υπερβεί το συναίσθημα της αηδίας και να πει:

«Ό,τι και να μου συμβεί, αυτό το παιδί χρειάζεται ένα φιλί από μια μητέρα και θα του το δώσω. Ό,τι και να συμβεί σε μένα δεν έχει σημασία καμμία, σημασία έχει αυτό το παιδί».

~ Μητροπολίτης Αντώνιος του Σουρόζ ~

+++

10) Η αγάπη στον συνάνθρωπο είναι αγάπη στον Χριστό

Μια κυρία που νόμιζε ότι πίστευε πολύ, προσευχόταν και παρακαλούσε τον Κύριο:

– Εγώ Χριστέ, που τόσο σε αγαπώ, θέλω να έρθεις στο σπίτι μου! Παρόλο που τόσα χρόνια προσεύχομαι και κάνω το θέλημά Σου, δεν σε είδα ποτέ μου, να έρχεσαι στο σπίτι μου.

Της παρουσιάζεται τότε ο Χριστός στο όνειρό της και της λέει:

– Θα έρθω αύριο!

– Σε ευχαριστώ πάρα πολύ, θα ετοιμαστώ και θα σε περιμένω, Του

απάντησε. Πράγματι την άλλη μέρα, η κυρία σηκώθηκε πρωί – πρωί, άρχισε να πλένει να καθαρίζει, να ετοιμάζει το φαγητό, περιμένοντας τον Κύριο.

Στο μεταξύ, κατά το μεσημεράκι, πέρασε από το σπίτι της ένας ζητιάνος, αλλά εκείνη τον έδιωξε.

– Φεύγα τώρα και έλα αύριο, του είπε.

Λίγο αργότερα ήρθε μια χήρα, που ζητούσε και εκείνη ελεημοσύνη, αλλά και εκείνη την έδιωξε με τρόπο.

Κατά το απογευμάτακι, πέρασε από το σπίτι της, ένας παιδί, που της ζήτησε λίγο φαγητό, αλλά και αυτό το έδιωξε. Έτσι νύχτωσε, χωρίς να έρθει ο Χριστός…

Το βράδυ γονάτισε στο εικονοστάσι και προσευχήθηκε διαμαρτυρόμενη.

Της παρουσιάζεται ο Κύριος και της λέει:

– Γιατί διαμαρτύρεσαι; Εγώ ήρθα αλλά σε με έδιωξες!

– Μα πότε ήρθες Κύριε; Εγώ όλη μέρα στο σπίτι μου ήμουνα!

Και της λέει ο Κύριος:

– Ήρθα με το πρόσωπο του ζητιάνου, αλλά εσύ τον έδιωξες. Η γυναίκα που ήρθε το μεσημέρι, ήμουν Εγώ! Και το παιδί που ήρθε το απόγευμα ήμουνα

Εγώ! Αλλά εσύ με έδιωξες… Δεν γνωρίζεις ότι στο πρόσωπο των

συνανθρώπων σου παρουσιάζομαι;

+++

11) Μια υπέροχη οικογένεια!

Κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής υποφέραμε πολύ, διηγείται μια ευσεβής κυρία. Έφθασε ημέρα που στο σπίτι μας δεν υπήρχε τίποτε άλλο εκτός από νερό! Τότε ο πατέρας μου μας πήρε από το χέρι και ανεβήκαμε ψηλά στο βουνό, που δέσποζε πάνω από το χωριό που μέναμε, και μαζέψαμε λούπινα. Τα χιλιοέβρασε η καημένη η μητέρα μου, αλλά δεν λέγανε να ξεπικρίσουν. Με αυτά ξεγελούσαμε την πείνα μας, αλλά τα μάτια μας έκαιγαν από την πίκρα. Και να φανταστεί κανείς ότι είχαμε και σοβαρά άρρωστη την μεγαλύτερη αδελφούλα μου. Αλλά και τα δύο αδέλφια μου αγόρια που εργάζονταν κι ήταν πάνω στην ανάπτυξή τους τί να φάνε; Κάποτε η μητέρα εξοικονόμησε ένα κομματάκι σοκολάτα! Κανένας Άγγλος στρατιώτης, της την έδωσε; Από καμμιά φιλανθρωπική οργάνωση την πήρε; Δεν γνωρίζω. Η καλή μας μητέρα ούτε που την άγγιξε. Την έφερε και κρυφά την έδωσε στην άρρωστη αδελφούλα μου, με την ελπίδα πως θα δυνάμωνε. (Μάταια όμως. Σε λίγο καιρό πέθανε, την πήρε ο Θεός κοντά Του) .

Ούτε όμως και η άρρωστη αδελφούλα μου την έφαγε. Επειδή άκουσε πως την άλλη μέρα η μητέρα και εγώ θα κατεβαίναμε στην πόλη με το γαϊδουράκι για κάποια αναγκαία εργασία και θα περπατούσαμε τουλάχιστον οκτώ με δέκα ώρες, με φώναξε κρυφά κοντά της και δίνοντάς μου το κομματάκι της σοκολάτας, μου είπε:

– Πάρε το, να το φας εσύ, αδελφούλα μου, γιατί έχεις να περπατήσεις πολύ αύριο και πρέπει να δυναμώσεις.

Την πήρα και την φύλαξα για την αυριανή οδοιπορία. Όμως η καλή μου μητέρα έβαλε εμένα στο γαϊδουράκι και εκείνη περπατούσε δίπλα με τα πόδια. Την παρακαλούσα ν’ ανέβει και εκείνη, αλλά δεν θέλησε. Με λυπόταν γιατί ήμουν μικρό. Τότε έβγαλα από την τσεπούλα μου την σοκολάτα και της την έδωσα λέγοντας:

– Πάρε, μαμά, φάε εσύ σοκολάτα να δυναμώσεις που περπατάς τόσες ώρες, αφού εμένα με πάει το γαϊδουράκι!

Πριν προλάβει να αρνηθεί, την έβαλα στα χέρια της. Τότε κοντοστάθηκε και την κοίταξε δακρυσμένη. Είχε ξαναγυρίσει στα χέρια της!…

+++

12) Τα φουντούκια της αγάπης

Όταν ήμουν μικρός, διηγείται ένας πιστός άνθρωπος, ήξερα ότι του πατέρα μου του άρεσαν πολύ τα φουντούκια.

Δεν τα έβρισκες εύκολα τότε κι έτσι μια μέρα, που βρήκα μερικά, ήμουν πολύ χαρούμενος.

Η πρώτη μου σκέψη ήταν να ζητήσω από τη μητέρα μου να μου τα σπάσει να τα φάω, αλλά μετά υπερίσχυσε η αγάπη μου για τον πατέρα μου.

Αποφάσισα να τα φυλάξω για εκείνον.

Όταν το βραδάκι γύρισε από τη δουλειά, έτρεξα και του είπα:

– Πατέρα, φύλαξα τα φουντούκια για σένα!

Τα πήρε με πολλή χαρά, αλλά μου φάνηκε παράξενο το ότι δεν έσπασε ούτε ένα για να φάει.

Μετά από τριάντα χρόνια και αφού είχε πια πεθάνει ο πατέρας μου, έμαθα τι έχει γίνει.

Είχε τόσο πολύ συγκινηθεί από την αγάπη μου, που είχε κρατήσει τα

φουντούκια εκείνα σ’ ένα κουτί μέσα στο γραφείο του!…

+++

13) Όταν η αγάπη δεν είναι αληθινή

Μια κοπέλα μισούσε τον εαυτό της που ήταν τυφλή. Μισούσε τον καθένα, εκτός από τον αγαπημένο της. Αυτός ήταν πάντα εκεί γι’ αυτήν. Την αγαπούσε πολύ και ήταν πάντα δίπλα της. Του είχε πει ότι αν μπορούσε να δει τον κόσμο, τότε θα τον παντρευόταν!                 Μια μέρα κάποιος της δώρισε δύο μάτια και τότε μπόρεσε να δει τον κόσμο που τόσο πολύ ήθελε. Είδε και τον αγαπημένο της. Εκείνος την ρώτησε γεμάτος χαρά:

– Τώρα που μπορείς να δεις τον κόσμο, θα με παντρευτείς;

Η κοπέλα όμως έκπληκτη είδε, ότι ο αγαπημένος της ήταν κι αυτός τυφλός και σοκαρισμένη από αυτό, αρνήθηκε να τον παντρευτεί. Το αγόρι έφυγε δακρυσμένο και με πόνο αργότερα της έστειλε ένα γράμμα που έγραφε:

– Απλά σε παρακαλώ, να προσέχεις τα μάτια μου..!!!

+++

14) Αγαπάμε συμφεροντολογικά…

Εξομολόγησα ένα παιδί 23 ετών από την Νάουσα, που επιχείρησε 6 φορές να αυτοκτονήσει. Αλλά την τελευταία στιγμή, πάντα τον προλαβαίνανε και τον πήγαιναν στα νοσοκομεία.

Όταν κάποια μέρα πήγα στην Νάουσα, για να το εξομολογήσω με

ενημέρωσαν, ότι το προηγούμενο βράδυ αυτοκτόνησε. Πήρε ισχυρά

ποντικοφάρμακα και μέχρι να τον πάνε στο νοσοκομείο, ξεψύχησε.

Την 7η φορά τα κατάφερε…

Τον γλύτωσε ο Θεός τόσες φορές για να μετανοήσει, αλλά και δεν βρέθηκε ούτε ένας, να παρηγορήσει και να στηρίξει ψυχολογικά το παιδί αυτό.

Αντίθετα όλοι εκεί τον κατηγορούσαν και τον κοροϊδευαν.

Έχουμε χρέος σαν Χριστιανοί να στηρίξουμε με αγάπη, τον κάθε

συνάνθρωπό μας. Δυστυχώς καταντήσαμε να βοηθάμε και να αγαπάμε, μόνο όταν έχουμε κάποιο συμφέρον…

~ Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα ~

+++

15) Το κρεμμυδάκι

Αναφέρει ένας μύθος, ότι κάποτε ζούσε μια κακιά γυναίκα, σωστή μέγαιρα.

Δεν αγαπούσε κανέναν – πέρα από τον εαυτό της -, δεν είχε κάνει ποτέ και σε κανέναν καλό και μόνο κακό λόγο είχε να πει για όλους. Όταν πέθανε, την άρπαξαν οι δαίμονες και την πέταξαν στη Φλογισμένη Λίμνη της Κολάσεως.

Μόλις το αντιλήφθηκε ο φύλακας άγγελός της (ω ναι, όσο στριμμένοι κι αν είμαστε, όλοι έχουμε κι από έναν…) κάθισε και σκέφτηκε, ”Πρέπει να θυμηθώ κάποια καλή της πράξη για να διηγηθώ στο Θεό ώστε να σώσει τη ψυχή της”. Θυμήθηκε και χαρούμενος όπως ήταν, πάει στο Θεό και Του λέει:

– Αυτή έβγαλε ένα κρεμμυδάκι φρέσκο από το περιβόλι της και το έδωσε σε έναν ζητιάνο που πεινούσε.

Και ο Θεός της απαντάει:

– Πάρε, λοιπόν, εκείνο το κρεμμυδάκι και πήγαινε πάνω από τη λίμνη.

Κράτα γερά το κρεμμυδάκι από τη μία άκρη και πες στη γριά να πιαστεί από την άλλη. Μόλις πιαστεί, τράβα την. Αν καταφέρεις να την τραβήξεις έξω από τη λίμνη, τότε δικαιούται να πάει στον Παράδεισο. Όμως… αν σπάσει το κρεμμυδάκι, σημαίνει πως η ψυχή της ανήκει στην Κόλαση.

Έτρεξε βιαστικά ο άγγελος στη γυναίκα και της φώναξε:

– Έλα, πιάσου γερά από το κρεμμυδάκι και εγώ θα σε τραβήξω έξω.

Και άρχισε να την τραβάει προσεκτικά. Την είχε βγάλει σχεδόν ολόκληρη από τη λίμνη και της χαμογελούσε γεμάτος ελπίδα, μα μόλις είδαν οι άλλοι αμαρτωλοί που την τραβούσε έξω, γαντζώθηκαν από τα πόδια της, για να σωθούν και αυτοί. Μα η γυναίκα ήταν πραγματικά κακότροπη, άσπλαχνη και άρχισε να τους κλωτσάει με μανία!

– Εμένα θέλει να σώσει, όχι εσάς. Δικό μου είναι το κρεμμυδάκι, όχι δικό σας, ΔΙΚΟ ΜΟΥ…!!!

Μόλις η γριά ξεστόμισε αυτά τα λόγια, το κρεμμυδάκι έσπασε και αυτή έπεσε πάλι στη λίμνη και στα έγκατα της λήθης…

Καταδικάστηκε οριστικά και αιωνίως στην Κόλαση, διότι δεν είχε αγάπη και κοιτούσε μόνο το συμφέρον της…
https://isychastis7

 
 

Για να διαβάσετε τις Διδαχές του Αγίου Πατροκοσμά πατήστε εδώ

Για να διαβάσετε τις Προφητείες του Αγίου Πατροκοσμά πατήστε εδώ

Για να ωφεληθούν  περισσότερες ψυχές χρειαζόμαστε τη δική σας βοήθεια. Για να βοηθήσετε πατήστε εδώ

Για να εγγραφείτε στο κανάλι μας στο youtube και να παρακολουθείτε τα βίντεο μας πατήστε εδώ

Για να δείτε σε αποκλειστικότητα σε Παγκόσμια πρώτη προβολή βίντεο από την ημέρα της Αγιοκατατάξεως του Αγίου Παϊσίου, πατήστε εδώ

Κοινοποίηση άρθρου:
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Twitter