«Η Αναγέννηση των Ελλήνων περνά μέσα από το καμίνι των θλίψεων και των δοκιμασιών»

«Η Αναγέννηση των Ελλήνων περνά μέσα από το καμίνι των θλίψεων και των δοκιμασιών»

25 Μαρτίου: Διπλή Γιορτή για τον Ελληνισμό, διπλή γιορτή για τη Ρωμιοσύνη. Δύο ευαγγελισμοί. Δύο ελευθερίες.

Γιορτάζουμε δυο Ευαγγελισμούς, δύο Ελευθερίες, δυο συγκλονιστικά γεγονότα για την ιστορική εξέλιξη της ανθρωπότητας και δη για το Γένος μας, το Γένος των Ρωμιών.

Εάν θα προσπαθούσαμε να βρούμε έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να χορηγήσει στη σκέψη, στην ψυχή και την καρδιά μας τα θεία νάματα που γεννούν τα δυο αυτά σημαντικά γεγονότα για τη Σωτηρία μας, αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από τον Άγιο Νεκτάριο, τον Επίσκοπο Πενταπόλεως τον Θαυματουργό, τον μέγιστο Άγιο των εσχάτων χρόνων.

Λέγει η παράδοση της Εκκλησίας μας ότι «στόμα Χριστού Παύλος· και στόμα Παύλου Χρυσόστομος». Ο ιερός Χρυσόστομος αγάπησε όσο κανείς άλλος στην ιστορία της Εκκλησίας τον Απόστολο των Εθνών Παύλο γι’ αυτό βλέπουμε σε αγιογραφίες τον Απόστολο Παύλο να υπαγορεύει στο αυτί του Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου τα θεία ρήματα.

Θα τολμούσαμε να πούμε πως ο Άγιος Νεκτάριος αγάπησε σε μέγιστο βαθμό την Υπεραγία, Κυρία Θεοτόκο, όπως την αποκαλούσε ο ίδιος, γι’ αυτό σε αντίστοιχες αγιογραφίες βλέπουμε την Παναγία να υπαγορεύει στο αυτί του Αγίου Νεκταρίου, τους θείους ύμνους, οι οποίοι αποτελούν έναν ανεκτίμητο θησαυρό που φέρει τον τίτλο «Θεοτοκάριον».

Στην εισαγωγή αυτού του βιβλίου αναφέρει ο ίδιος ο Άγιος, ότι οι ύμνοι του αυτοί είναι έκφραση της ευγνωμοσύνης του προς την Παναγία. «᾿Εποίησα ᾠδάς τινας καί ὕμνους πρός αἴνεσιν καί ἀνύμνησιν τῆς Παναγίας Μητρός τοῦ Κυρίου, τῆς Γοργοεπηκόου καί ταχείας εἰς ἀντίληψιν, βοήθειαν καί προστασίαν τῶν ἐπικαλουμένων αὐτήν, καί πρός ἔκφρασιν τῆς ᾿Απείρου πρός αὐτήν εὐγνωμοσύνης μου διά τάς πολλάς πρός ἐμέ Αὐτῆς εὐεργεσίας», οπότε ο Άγιος μας δείχνει τον δρόμο τον οποίο και εμείς πρέπει να βαδίσουμε, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τις απειράριθμες ευεργεσίες που αενάως μας προσφέρει η Υπεραγία Θεοτόκος, η μητέρα του Θεού και μητέρα πάντων των ευσεβών Ορθοδόξων Χριστιανών.

Η παράδοση λέει ότι τον 19ο αιώνα μ.Χ παρουσιάστηκε η Υπεραγία Θεοτόκος στον Άγιο Νεκτάριο και του ζήτησε να γράψει έναν ιδιαίτερο ύμνο που θα του τον έψαλλαν Αγγελικές χορωδίες για να τον καταγράψει!

Αγνή Παρθένε Δέσποινα, άχραντε Θεοτόκε,
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Παρθένε μήτηρ άνασσα, πανέδροσέ τε πόκε.
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Υψηλότερα Ουρανών, άκτίνων λαμπρότερα,
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Χαρά παρθενικών χορών, αγγέλων υπέρτερα,
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Εκλαμπροτέρα Ουρανών, φωτός καθαρότερα,
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Τών Ουρανίων στρατιών, πασών άγιωτέρα
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Μαρία άειπάρθενε, κόσμου παντός κυρία
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Ο Άγιος Νεκτάριος, ο γλυκύτατος, ο ανεξίκακος, ο πράος, ο ταπεινός, είλκυσε στους καιρούς μας, την αγάπη, την τιμή και την ευλάβεια όλων των Ορθοδόξων. Ο Άγιος ήταν Σκεύος Εκλογής, δοχείο θείας χάριτος πλήθους χαρισμάτων, ήταν και πολυγραφώτατος συγγραφέας. Το αγιασμένο πνεύμα του, μας άφησε συγγράμματα θεολογικά, δογματικά, λειτουργικά και οικοδομητικά, τα οποία ωφελούν διαχρονικά πλήθος πιστών.

Ο Άγιος της καρδιάς μας, ο εκλεκτός γόνος της Σηλυβρίας της Ανατολικής Θράκης, υπήρξε και δεινός εις βάθους μελετητής της ελληνικής φιλοσοφίας και μας άφησε παρακαταθήκη τα παρακάτω συγκλονιστικά λόγια τα οποία ως νάμα εξ ουρανού, έρχονται να αφυπνίσουν την έσχατη γενιά των Ελλήνων: «Ναί, ὁ Ἕλληνας ἐγεννήθηκε ἀπό θέληση τῆς Θείας Πρόνοιας διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος. Αὐτό τό ἔργο εἶναι ἡ πνευματική κληρονομιά του, αὐτή εἶναι ἡ ἀποστολή του, αὐτό εἶναι τό ξεχωριστό κάλεσμά του ἀνάμεσα στά ἔθνη».

Καί ἐπεξηγεῖ ὁ Ἅγιος Νεκτάριος: «Οἱ Θεῖοι λόγοι τοῦ Σωτῆρος, ὅταν τοῦ ἀνήγγειλαν ὅτι ἐζήτησαν νά τόν ἰδοῦν Ἕλληνες, «τώρα ἐδοξάσθηκε ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου» εἶχαν ἕνα βαθύ νόημα. Ἦταν λόγοι προφητικοί, πρόβλεψη τῶν μελλόντων. Οἱ ἐκεῖ ἐμφανισθέντες Ἕλληνες ἦταν ἀντιπρόσωποι ὄλου τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους. Στήν παρουσία τούς διέβλεψε ὁ Ἰησοῦς τό ἔθνος ἐκεῖνο στό ὁποῖο ἐπρόκειτο νά δοθεῖ ἡ ἱερή παρακαταθήκη, γιά νά τήν διαφυλάξει χάριν τῆς ἀνθρωπότητος.

Ἀπό τόν πόθο τῶν Ἑλλήνων νά τόν ἀναζητήσουν διέκρινε ὅτι ἦσαν πρόθυμοι νά δεχθοῦν τήν διδασκαλία Του, προέβλεψε ὅτι θά δοξασθεῖ ἀπό τήν πίστη τῶν ἐθνῶν, καί ἀνεγνώρισε τό ἀπό καταβολῆς τοῦ κόσμου προετοιμασμένο ἔθνος γιά νά φέρει εἰς πέρας τήν ἀποστολήν, καί νά ὁλοκληρώσει τόν ὕψιστο Σκοπό.

Γιατί πραγματικά, ἀπό καταβολῆς κόσμου, εἶχε κληθεῖ τό Ἑλληνικό ἔθνος νά πραγματοποιήσει αὐτόν τόν σκοπό καί ἦταν γιά αὐτόν πλασμένο. Ὁ Θεός μέσα στά πλαίσια τῆς θείας Τοῦ Πρόνοιας, διέπλασε τό Ἑλληνικό Ἔθνος σάν ὀφθαλμό στό σῶμα τῆς ἀνθρωπότητος, καί ἀπό αὐτή τή θέση τό ἐκάλεσε νά ἐργασθεῖ γιά τήν ἀναγέννησή της».

Αν και βρισκόμαστε στην εποχή της αποστασίας, της αθεΐας και της πνευματικής κατάπτωσης του Γένους μας, αυτά τα λόγια αποκτούν μεγάλη σημασία, διότι σε τούτους τους έσχατους χρόνους, ο Θεός θα καλέσει αυτή τη γενιά Ελλήνων να εκπληρώσει την αποστολή που από καταβολής κόσμου της έχει ανατεθεί.

Μας φαίνεται ίσως αδύνατο, απίθανο αυτό να συμβεί. Όμως «Τα αδύνατα παρά τοις άνθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστίν» και ο Πανάγαθος Θεός, δύναται δια πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου, του Αγίου Νεκταρίου και πάντων των Αγίων, μέσα από το καμίνι των θλίψεων και των δοκιμασιών να μας εξαγνίσει να μας δοκιμάσει σαν το χρυσάφι και το ασήμι στη φωτιά, για να μας φτιάξει όπως Εκείνος επιθυμεί, να μας ετοιμάσει, ώστε να φέρουμε εις πέρας την αποστολή στην οποία στο προαιώνιο σχέδιο Του, έχουμε κληθεί να ολοκληρώσουμε.

«Γεννηθήτω το θέλημά Σου». Αμήν.

Α. Δ.

Κοινοποίηση άρθρου:
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Twitter