Πρόλογος στην ασματική Ακολουθία των Οσίων και Θεοφόρων Πατέρων υμών των εν τω Αγιωνύμω Όρει του Άθω διαλαμψάντων

Πρόλογος στην ασματική Ακολουθία των Οσίων και Θεοφόρων Πατέρων υμών των εν τω Αγιωνύμω Όρει του Άθω διαλαμψάντων

Πρόλογος στην ασματική Ακολουθία των Οσίων και Θεοφόρων Πατέρων υμών των εν τω Αγιωνύμω Όρει του Άθω διαλαμψάντων ποιηθείσα μετά του πανηγυρικού λόγου υπό του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου και ψαλλομένη τη Δευτέρα Κυριακή του Ματθαίου.

«Όρος πίον, Όρος τετυρωμένον» κατά τον Προφητάνακτα Δαβίδ, εν ώ ο Θεός ευδόκησε, και η Πάναγνος αυτού Μήτηρ ηρετίσατο, ανεδείχθη αληθώς ο Αγιώνυμος και ουρανογείτων Άθως.

Το ευλογημένον τούτο Όρος, το οποίον εδόθη «ως μερίς απόλεκτος και όρος κληρονομίας» εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον παρά του Υιού αυτής, προς κατοικίαν εκείνων, οίτινες θα αρνηθώσι τον κόσμον και θα ζήσουν ως μοναχοί, ελαμπρύνθη και υπερυψώθη υπέρ παν άλλο Όρος της γης, διότι εν αυτώ πλήθος Οσίων Πατέρων, γνωστών και ανωνύμων, ως άλλη «παρεμβολή Θεού» κατά την θείαν φωνήν, κατά διαφόρους χρόνους ηγωνίσθησαν και εδόξασαν τον Θεόν, και ηγιάσθησαν παρ’ αυτού, και επλουτίσθησαν δια ποικίλων χαρισμάτων και θαυμάτων, δι’ ων ευεργετούσι δια παντός της οικουμένης τα πληρώματα.

Ούτοι οι μακάριοι Πατέρες, ως άλλοι άγγελοι, υπερφυώς ηγωνίσθησαν εις διάφορα μέρη του Αγιωνύμου Άθω, και δια των ασκητικών ιδρώτων και αειρρύτων δακρύων κατήρδευσαν και επότισαν αυτόν, και ανέδειξαν τούτον όντως νοητόν λειμώνα και ευθαλέστατον παράδεισον της αγγελικής πολιτείας, και πάσης ασκητικής αρετής.

Και ιδού η δόξα του περιωνύμου Άθω «υπεράνω παντός όρους και βουνού», δια της πλουσιωτάτης χάριτος των εν αυτώ Οσίων Πατέρων, εξεχύθη και διαβοάται πανταχού, και η προσφορά αυτού προς την ανά την οικουμένην Αγίαν Καθολικήν και Ορθόδοξον ημών Εκκλησίαν είναι μεγίστη και πλουσιωτάτη.

Όσιοι και Ασκηταί, Ιεράρχαι και Οσιομάρτυρες, Ομολογηταί και Ησυχασταί, γνωστοί και ανώνυμοι, ανατέλλουν εκ του Αγίου Όρους και καταλάμπουν τους ευσεβείς, και καθοδηγούν και παραδειγματίζουν πάντας προς εκπλήρωσιν του θείου θελήματος, προς ενάρετον ζωήν, προς αληθή μετάνοιαν, προς τήρησιν των Ορθοδόξων παραδόσεων και δογμάτων υπέρ ων ηγωνίσθησαν μέχρι θανάτου, και έθηκαν την ζωήν αυτών οι μακάριοι ούτοι πολίται του ουρανού. Όντως «θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού».

Η Ορθόδοξος Εκκλησία ημών διακρίνουσα καλώς την άπαξ παραδοθείσαν τοις αγίοις πίστιν, τίποτε δεν θεωρεί υψηλότερον και αυθεντικώτερον των όσων παρέλαβεν, από αυτούς ακριβώς τους αξιωθέντας να παραλάβουν την πίστιν αγίους της και να την κρατήσουν αγίαν και αμώμητον και απαραχάρακτον δια μέσου των αιώνων. Δια τούτο θέτει η Εκκλησία μας υπεράνω όλων τους αγίους της και μάλιστα τους εξ αυτών Πατέρες και Διδασκάλους της, τους μόνους δυναμένους να γεννήσουν δι’ Αυτήν τέκνα δι’ ύδατος (όχι μόνον της κολυμβήθρας αλλά και των δακρύων) και Πνεύματος, το οποίον αφθόνως μόνοι επλούτησαν.

Και δια τούτο μόνον όσοι παρουσιάζουν μίαν τοιαύτην υπέρ φύσιν γονιμότητα, αποκαλούνται δικαίως από την Εκκλησίαν μας πνευματικά και θεολόγοι και διδάσκαλοί Της, δηλ. Πατέρες Αυτής.

Πάσα άλλη θεολογική ή πνευματική δραστηριότης η οποία δεν τεκμηριούται δια της τοιαύτης αγιοπνευματικής γονιμότητος εν τη πράξει, θεωρείται ορθοδόξως στείρα και άγονος, ανεπαρκής και επικίνδυνος, όχι μόνον δια τους κατ’ ιδίαν πιστούς αλλά και δια την Εκκλησίαν εν συνόλω.

Ακόμη και αι άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι οφείλουν την αυθεντίαν, το κύρος και το αλάθητόν των ακριβώς εις το γεγονός ότι συνεκροτήθησαν από θεοφόρους Πατέρες, έχοντας ήδη ανεξαρτήτως της Συνόδου εμπειρίαν της θεώσεως και αυτήν μεταδίδοντας και εξ αυτής ορθώς δογματίζοντας εν συνόδω. Δια τούτο δεν εδίστασαν να διακηρύξουν αι Οικουμενικαί Σύνοδοι, ότι έπονται τοις αγίοις Πατράσι, ότι αυτούς θεωρούν οδηγούς των εις την αλήθειαν της πίστεως, ότι χωρίς αυτών των μοναδικών σκευών της Αλήθειας, η ορθή πίστις θα ήτο αδύνατον να διατηρηθή επί της γης, διότι μόνοι οι θεούμενοι άγιοι Πατέρες κατέχουν «πάσαν την αλήθειαν» περί των θείων και απορρήτων και πριν και μετά τας Συνόδους.

Μοναδικός τρόπος δια ν’ αξιωθή να παραλάβη κανείς αυτήν την «πάσαν αλήθειαν» της Εκκλησίας είναι το να διέλθη καλώς και νομίμως το στάδιον της καθάρσεως και να εισέλθη τουλάχιστον εις το στάδιον του φωτισμού, ή και να προχωρήση και εις το στάδιον της ελλάμψεως και του δοξασμού ή θεώσεως, γενόμενος τοιουτοτρόπως Πατήρ πνευματικός και Θεολόγος αλάθητος και ακριβέστατος, πλουτών την θεωρίαν των θείων δια της θέας και ουχί δια του στοχασμού της διανοίας του. Τοιούτοι υπήρξαν ασφαλώς πάντες οι Αγιορείται Όσιοι Πατέρες.

Δικαίως άρα ο Αγιώνυμος Άθως καθώρισε να τιμώνται και εορτάζωνται όλοι ομού εν μια ημέρα οι Όσιοι ούτοι Πατέρες, ων η μνήμη άγεται ως γνωστόν πανηγυρικώς τη β’ Κυριακή του Ματθαίου, ήτοι τη α’. Κυριακή μετά την των Αγίων Πάντων, η δε τότε Ιερά Κοινότης ανέθεσεν εις τον σοφόν διδάσκαλον Άγιον Νικόδημον τον Αγιορείτην την σύναξιν της *παρούσης γλαφυράς ακολουθίας μετά του εγκωμιαστικού λόγου, ήτις και έκτοτε ψάλλεται.

*Η Ακολουθία της Κυριακής των Αγιορειτών Πατέρων  της δεύτερης Κυριακής του Ματθαίου (Κυριακή 18 Ιουνίου 2017), θα αναρτηθεί στην ενότητα Λειτουργικά Κυριακών και Μεγάλων Εορτών, το Σάββατο στις 12:00 το μεσημέρι.

Κοινοποίηση άρθρου:
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
https://www.agiospatrokosmas.gr/2017/06/16/prologos-sthn-asmatikh-akolouthia-ton-osion-kai-theoforon-pateron-umon-en-to-agio-ori-dialampsanton%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%b8%ce%af%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd/
Twitter