Υμνολογικό απάνθισμα από τον πλούτο της εορτής των Αγίων Αποστόλων

Υμνολογικό απάνθισμα από τον πλούτο της εορτής των Αγίων Αποστόλων

«Ορανθεν τν χριν δεδεγμνος, τε τν ρτησιν πρς τν χορν Σωτρ, τν δωδεκριθμον φησε, τν ποστλων· Τνα με λγουσιν εναι νθρωποι; ττε δ πρκριτος, Πτρος Χριστο Μαθητν, θεολογν νεκρυξε, τρανς βοσας· Σ ε Χριστς, το ζντος Θεο Υἱός· θεν ξως μακαρζεται, ς ξ ψους λαβν ποκλυψιν, κα δεσμεν τε κα λειν, τς εθνας κομισμενος».

Δέχθηκε την χάρη από τον ουρανό, όταν ο Σωτήρας έθεσε την ερώτηση προς τον δωδεκάριθμο χορό των Αποστόλων :«Ποιος λένε οι άνθρωποι πως είμαι;», τότε ό πρώτος των Μαθητών του Χριστού, ο Πέτρος, θεολογώντας φώναξε δυνατά και διεκήρυξε: «Συ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του ζωντανού Θεού». Γι΄ αυτό άξια μακαρίζεται, επειδή εξ ύψους (από Θεού) έλαβε την αποκάλυψη και την εξουσία να λύνει και να δένει (αμαρτίες) κι αυτός ανέλαβε την ευθύνη όλη (του κηρύγματος και της Εκκλησίας).

« ξ ψστου κληθες, οκ π’ νθρπων, τε τ πγειον σκτος μαρωσε, τος φθαλμος σο το σματος, τς σεβεας, δημοσιεον τν σκυθρωπτητα, ττε τ ορνιον, φς περιστραψε, σς διανοας τ μματα, τς εσεβεας, νακαλπτον τν ραιτητα· θεν πγνως τν ξγοντα, φς κ σκτους Χριστν τν Θεν μν, ν κτευε σσαι, κα φωτσαι τς ψυχς μν».

Εσύ που από τον Ύψιστο προσκλήθηκες και όχι από ανθρώπους, όταν το επίγειο σκοτάδι σκοτείνιασε τα μάτια του σώματός σου, φανερώνοντας τη σκυθρωπότητα της ασέβειας, τότε το ουράνιο φως άστραψε στα μάτια της διάνοιάς σου και αποκάλυψε την ωραιότητα της ευσέβειας. Έτσι γνώρισες και αναγνώρισες Αυτόν που από το σκοτάδι φανερώνει το φως, τον Χριστό και Θεό μας, τον οποίο ικέτευε να σώσει και να φωτίσει τις ψυχές μας.

«Σ παξως πτρα προσηγορεθης, ν τν κρδαντον πστιν Κριος, τς κκλησας κρτυνεν, ρχιποιμνα, τν λογικν προβτων ποισας σε, ντεθεν κλειδοχον σε τν ορανων πυλν, ς γαθς γκατστησεν, νογειν πσι, τος μετ πστεως προσεδρεουσιν· θεν ξως κατηξωσαι, σταυρωθναι καθς Δεσπτης σου, ν κτευε σσαι, κα φωτσαι τς ψυχς μν».

Εσύ επάξια επονομάσθηκες πέτρα, πάνω στην οποία ο Κύριος στερέωσε ακλόνητα την πίστη της Εκκλησίας, κι αφού σε έκαμε πρωτοβοσκό των λογικών προβάτων του σου εμπιστεύθηκε και τα κλειδιά  της ουράνιας Βασιλείας του, ώστε να ανοίγεις εσύ τις πύλες της και να υποδέχεσαι αυτούς που είναι εδραιωμένοι στην πίστη. Γι’ αυτό αξιώθηκες να σταυρωθείς κι εσύ όπως ο Δεσπότης σου, τον οποίον ικέτευε να σώσει και να φωτίσει τις ψυχές μας.

« φς πρχων πρ πντων τν αἰώνων, τε κατηξωσας πρς με τν νθρωπον, πιδημσαι δι’ φατον, φιλανθρωπαν, κα σρξ γενσθαι δι’ γαθτητα, ττε φτα δετερα τς σς λαμπρτητος, κα στραπς ποστλβοντα, τος ποστλους, κα μαθητς σου Στερ νδειξας, ο κα πεμφθντες κτσιν πασαν, τ φωτ σου τ θείῳ κατηγασαν, δυσωποντς σε σσαι, κα φωτσαι τς ψυχς μν».

Εσύ το φως που προαιώνια υπήρχες, όταν συγκατέβηκες λόγω της αφάτου  σου φιλανθρωπίας και ήρθες προς εμένα τον άνθρωπο και πήρες σάρκα λόγω της αγαθότητάς σου, τότε δεύτερα φώτα που αντιφέγγιζαν τη δική σου λαμπρότητα και αστραπή ανέδειξες, Σωτήρα μου, τους Αποστόλους και μαθητές σου, οι οποίοι στάλθηκαν σ’ όλη την οικουμένη και την φώτισαν με το δικό σου θεϊκό φως. Κι αυτοί πλέον σε παρακαλούν θερμά να σώσεις και να φωτίσεις τις ψυχές μας.

«Πτρε κα Παλε το Λγου ροτρες, νδρα, lκωβε, κα ωννη σοφ, Βαρθολομαε κα Φλιππε, Θωμ Ματθαε, Σμων οδα, θεε Ἰάκωβε, παγκσμιε πντιμε, τν Μαθητν δωδεκς, ο ν τ κσμ κηρξαντες, τν παναγαν, Τριδα φσει Θεν ἀΐδιον, τς κκλησας ο λξευτοι, ντως πργοι κα στλοι σλευτοι, τ Δεσπτ τν λων, κετεσατε σωθναι μς».

Πέτρε και Παύλε, οι ζευγολάτες του Λόγου, Ανδρέα, Ιάκωβε και σοφέ Ιωάννη, Βαρθολομαίε και Φίλιππε, Θωμά, Ματθαίε, Σίμων, Ιούδα, θεϊκέ Ιάκωβε, πάντιμε και παγκόσμιε, η δωδεκάδα των μαθητών που κηρύξατε στον κόσμο την παναγία Τριάδα που είναι ο αιώνιος Θεός, οι πύργοι οι αλάξευτοι της Εκκλησίας και οι ασάλευτοι στύλοι της, ικετεύσατε στον Δεσπότη των όλων να σωθούμε κι εμείς.

«ν διλθετε κτσιν φωτσαντες, ο το Σωτρος Μαθητα, τν πλνην τν εδλων, ς λην καταφλξαντες τος διδγμασιν μν, τ θνη ξ γνωσας βυθο, πρς τν θεαν γνσιν, σαγηνεσαντες σσατε, κα νν πρεσβεσατε Χριστ, πως λεως γνηται μν, ν τ μρ τς κρσεως».

Περιδιαβήκατε και φωτίσατε όλη την οικουμένη, Μαθητές του Σωτήρα μας, και την κλείσατε στα δίχτυα σας και την σώσατε- αφού κατακάψατε με τη διδασκαλία σας την πλάνη των ειδώλων –  και τώρα πρεσβεύσατε στο Χριστό να σπλαχνισθεί κι εμάς κατά την ημέρα της κρίσεως.

 

Κοινοποίηση άρθρου:
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
http://www.agiospatrokosmas.gr/2017/06/27/umnologiko-apanthisma-apo-ton-plouto-ths-eorths-ton-agion-apostolon/
Twitter