Σύναξη των Αγιορειτών Πατέρων

Σύναξη των Αγιορειτών Πατέρων

Δοξαστικό των Στιχηρών

«Σήμερον εξέλαμψεν υπέρ την πολύαστρον σφαίραν, η νέα πανήγυρις των εν τω Άθω Πατέρων, τας διανοίας των φιλεόρτων καταυγάζουσα˙ δεύτε ουν οι του Όρους Μονασταί και Μιγάδες, ασματικοίς εγκωμίοις, αυτούς προσείπωμεν λέγοντες˙ χαίρετε, οι εν σαρκί τους ασάρκους νικήσαντες δαίμονας, και  επί γης των Αγγέλων τον βίον μιμησάμενοι˙ χαίρετε, οι του Άθω πολιούχοι και οικισταί, και παντός του κόσμου πρεσβευταί δυνατώτατοι˙ χαίρετε, οι μετά την Θεοτόκον, ημέτεροι προστάται και παντοδαποί ευεργέται και έφοροι˙ πρεσβεύσατε προς Κύριον, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών».

Σήμερα έλαμψε λαμπρότατα πάνω κι από την πολύαστρη ουράνια σφαίρα η νέα πανήγυρις των εν Άθω Πατέρων και έλουσε με φως τις διάνοιες των φιλεόρτων Χριστιανών. Λοιπόν ελάτε όλοι οι ασκητές και όσοι ζείτε στα ιερά κοινόβια του όρους με εγκωμιαστικά άσματα να απευθυνθούμε προς αυτούς. Χαίρετε εσείς που στη σάρκα σας νικήσατε τους άσαρκους δαίμονες και μιμηθήκατε πάνω στη γη την πολιτεία των Αγγέλων. Χαίρετε εσείς που κατοικήσατε στον Άθω αλλά γίνατε ισχυρότατοι πρεσβευτές υπέρ όλου του κόσμου. Χαίρετε εσείς που μετά την Θεοτόκο είστε οι προστάτες μας και ποικιλότροπα ευεργέτες και επόπτες μας. Πρεσβεύσατε προς τον Κύριο ώστε να ελεηθούν οι ψυχές μας.

Δοξαστικό των Αποστίχων

«Τίς λαλήσει τους αγώνας υμών, Πατέρες μακάριοι; Ή τίς αξίως υμνήσει, τας αριστείας της ενταύθα γενομένης υμών ασκήσεως; Του νοός το νηφάλιον; Το της προσευχής αδιάλειπτον; Το υπέρ αρετής επίπονον της συνειδήσεως μαρτύριον; Την τήξιν του σώματος; Τα κατά των παθών γυμνάσια; Τας παννύχους στάσεις; Το αείρρυτον δάκρυον; Τους εν κρυφή κρεμαστήρας;  το ταπεινόν του φρονήματος; Τα κατά των Δαιμόνων τρόπαια; Και των χαρισμάτων τον ορμαθόν; Και επί πάσι, την υπέρ της ευσεβείας ομού και ορθοδοξίας, προς τους ασεβείς και κακοδόξους, μέχρις αίματος και θανάτου αντικατάστασιν; Δι’ ων παρά Χριστού, ως νικηταί στεφανωθέντες αοίδιμοι, πρεσβεύσατε απαύστως υπέρ ημών, των εν πίστει τελούντων την λαμπράν υμών πανήγυριν».

Ποιος θα μιλήσει για τους αγώνες σας, μακάριοι πατέρες; Ή ποιος θα υμνήσει επάξια τα άριστα επιτεύγματα της ασκήσεως στην οποία εδώ (στο Άγιον Όρος) υποβληθήκατε; Του νου την εγρήγορση; Της προσευχής το αδιάλειπτο; Το επίπονο μαρτύριο της συνειδήσεως ώστε να ασκήσετε την αρετή; Το λιώσιμο του σώματος (εκ της ασκήσεως και νηστείας); Την σκληρή άσκηση κατά των παθών; Τις ολονύκτιες αγρυπνίες; Το ασταμάτητο δάκρυ; Τα κρυφά στηρίγματα των χεριών και του σώματος (για να αντέξουν τις μακρότατες προσευχές και αγρυπνίες); Το ταπεινό φρόνημα; Τις ένδοξες νίκες κατά των δαιμόνων; Και των θεϊκών χαρισμάτων την αρμαθιά (το πλήθος); Και πάνω απ’ όλα  την μέχρις αίματος και θανάτου προσφορά της ζωής σας υπέρ της ευσεβείας και της ορθοδοξίας, εναντίον των ασεβών και κακοδόξων; Για όλα αυτά αφού στεφανωθήκατε ως νικητές από τον Χριστό, αείμνηστοι πατέρες, πρεσβεύσατε ασταμάτητα και για μας που με πίστη τελούμε αυτό το λαμπρό πανηγύρι.

Θεοτοκίον καθίσματος των Οσίων

«Ως όρνις εαυτής, τα νοσσία συνάγει, και σκέπει μητρικώς, ούτω σκέπασον πάντας, ημάς τους το Όρος σου, κατοικούντας Πανύμνητε, ταις σαις πτέρυξιν, από παντοίων κινδύνων, και συνάγαγε, εις την ουράνιον πόλιν, ταις θείαις πρεσβείαις σου».

Σαν την όρνιθα που μαζεύει τα κλωσσοπουλάκια της και τα σκεπάζει με μητρική στοργή, έτσι σκέπασε κάτω από τις φτερούγες σου όλους εμάς που κατοικούμε στο Όρος σου, Πανύμνητε, φύλαξέ μας από κάθε κίνδυνο και συγκέντρωσέ μας όλους στην ουράνια Πολιτεία με τις θείες πρεσβείες σου.

Δοξαστικό των αίνων

«Των Οσίων Πατέρων ο χορός, εκ διαφόρων πατρίδων ορμηθείς, και το Όρος οικήσας, το παρά φύσιν διέφυγε, το κατά φύσιν διέσωσε, και των υπέρ φύσιν ηξίωται χαρισμάτων˙ και ημίν την οδόν της ασκήσεως, δι’ έργων και  λόγων υπέδειξεν. Όθεν κατά χρέος αυτούς ευφημούντες βοήσωμεν˙ ώ πληθύς Οσίων ηγιασμένη, και πεποθημένη Θεώ! Ώ μελισσών Θεοσύλλεκτε, ο εν οπαίς και σπηλαίοις του Όρους, καθάπερ εν σίμβλοις νοητοίς, το γλυκύτατον μέλι, της ησυχίας κηροπλαστήσας! Τριάδος ηδύσματα˙ Θεοτόκου εντρυφήματα˙ του Άθω καυχήματα˙ και της Οικουμένης σεμνολογήματα. Πρεσβεύσατε προς Κύριον, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών».

Η χορεία των Οσίων Πατέρων, προερχόμενη από διάφορες πατρίδες ήρθε και κατοίκησε στο Όρος, κι αφού διέφυγε το παρά φύσιν, διέσωσε το κατά φύσιν και αξιώθηκε υπερφυσικών χαρισμάτων και σε μας με έργα και λόγια υπέδειξε την οδό της ασκήσεως. Όπως έχουμε χρέος λοιπόν ας τους επαινέσουμε μ ‘ όλη μας τη δύναμη: Ω αγιασμένο πλήθος των Οσίων και με πόθο απ’ τον Θεό αγαπημένο! Ω εσείς που σαν τις μέλισσες μέσα στις τρύπες κι τις σπηλιές  του Όρους σαν μέσα σε κυψέλες νοητές της ησυχίας το γλυκύτατο μέλι πλάσατε! Ω εσείς που η Αγία Τριάδα σας θεωρεί «νοστιμιές» (μεταφορικά), και η Θεοτόκος βρίσκει σε σας ευχαρίστηση και γλυκύτητα (αναπαύεται), εσείς που είστε τα καμάρια του Άθω και της Οικουμένης ολόκληρης η σεμνή καύχηση, πρεσβεύσατε στον Κύριο να ελεηθούν οι ψυχές μας.

Κοινοποίηση άρθρου:
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
http://www.agiospatrokosmas.gr/2017/06/17/sunaxi-ton-agioreiton-pateron/
Twitter